กันเชียว?” หลิ่วอีอีถูกยั่วโมโหจนหัวเราะออกมา “หลิ่วจื่อหอาง นายรู้ไหมคนนั้นที่นายพูดว่ามีเงินเท่าไหร่กันเชียวสองสามวันนี้มาที่จินหลิงทำอะไร?”
“ทำอะไรล่ะ?” หลิ่วจื่อหอางถามอย่างไม่จริงจัง
“เขาหักแขนไป๋กว่างยี่และหยางชิงคนละข้างที่คฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลง
ตูม！
ในสมองของหลิ่วจื่อหอางระเบิดตูม หักแขนไป๋กว่างยี่และหยางชิงคนละข้าง?！！
คนที่อยู่ในระดับชนชั้นสูงของจินหลิง หลิ่วจื่อหอางเข้าใจโดยปริยาย ไป๋กว่างยี่และหยางชิงหมายถึงอะไร ไป๋กว่างยี่นี่ไม่ต้องพูดถึงเลย หยางชิงคนนั้นเป็นน้องชายแท้ๆของเจ้าชายแห่งจินหลิง มีฉายาว่าเจ้าชายน้อย คิดไม่ถึงว่าถูกไอ้คนนั้นหักแขนไปข้างหนึ่ง！
“อีกทั้งตระกูลไป๋และตระกูลหยาง ถึงตอนนี้ยังไม่กล้าแก้แค้น！” หลิ่วอีอีพูดอย่างเย็นชาออกมาอีกประโยค
สีหน้าของหลิ่วจื่อหอางซีดลง ตระกูลไป๋และตระกูลหยาง ยังไม่กล้าแก้แค้น?！
จะต้องมีผู้ที่อยู่เบื้องหลังที่น่ากลัว!
สุนัขหลิ่วจื่อหอางกลัวเข้าแล้ว ถ้าเมื่อกี้เขาลงมือกับเฉินเฟิง กลัวว่าวันนี้เขาจะตายที่นี่แน่ๆ!
อีกอย่างแม้ว่าจะตายแล้ว พวกเขาตระกูลหลิ่ว ก็แม้แต่เหี้ยตัวไหนก็ไม่ปล่อยไว้แน่！
“พี่ พี่….พี่รู้จักเขาเหรอ?” หลิ่วจื่อหอางถามด้วยเสียงสั่น
หลิ่วอีอีส่ายหน้า พูดว่า : “ฉันอยากรู้จักคนนั้น แต่คนนั้นเขาไม่อยากจะรู้จักฉัน”
“พี่ ผมจะทำยังไงดี เขาจะไม่ฆ่าผมใช่ไหม?” หลิ่วจื่อหอางกลัวขึ้นมาเล็กน้อย น้ำเสียงมีเสียงร้องไห้ออกมา
“ตอนน
