บทที่ 99 แมวมอง
เฉียวเสี่ยวโย่วพยักหน้า แล้วกล่าวว่า “ลูกชายของชายแก่คนนี้ ปัจจุบันเป็นรองคณบดีสำนักงานอัยการจินหลิง และยังเป็นลูกเขยตระกูลจ้าว ซึ่งได้รับเกียรติจากตระกูลจ้าวเป็นอย่างดี”
“ตระกูลจ้าวเหรอ?” เฉินเฟิงเหล่ตามอง “ตระกูลจ้าวหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของจินหลิง
“ใช่คุณชายเฉิน ตระกูลจ้าวมีอำนาจมากทั้งในวงการทหารและการเมืองในจินหลิง นายท่านจ้าวเคยรับราชการในเขตทหารจินหลิง มียศทหารพลตรี ในทางการเมืองตระกูลจ้าวกว้างขวางมาก มีมิตรสัมพันธไมตรีกับคณะกรรมการประจำเมืองหลายคนในจินหลิง” เฉียวเสี่ยวโย่วกล่าวตามความจริง
หลังจากฟังจบ เฉินเฟิงพยักหน้าเบาๆ แม้อุตสาหกรรมของตระกูลเฉินกระจายไปทั่วประเทศจีน แต่ในแง่ของการทหาร ก็เป็นจุดอ่อนมาโดยตลอด ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะจัดการกับตระกูลจ้าวซึ่งมีอำนาจในด้านการเมืองและการทหาร
“ฉันรู้แล้ว เรื่องนี้ฉันจะคิดหาวิธีเอง” เฉินเฟิงกล่าวอย่างใจเย็น บางครั้ง มังกรที่ทรงพลังก็มิอาจบดขยี้งูได้ (อำนาจคนนอกก็มิอาจสู้เจ้าถิ่นได้)
“ค่ะ คุณชายเฉิน”
หลังจากที่เฉียวเสี่ยวโย่วออกไปได้ไม่นาน มือถือของเฉินเฟิงก็ดังขึ้น
“เฉินเฟิง กู้ตงเชินไม่เป็นอะไรใช่ไหม” เสี้ยเมิ่งเหยาถามอย่างเป็นห่วง ก่อนหน้านี้กลัวว่าเฉินเฟิงกำลังทำงานอยู่ เธอจึงไม่กล้าโทรไปรบกวนเฉินเฟิง ตอนนี้ก็ผ่านไปหนึ่งวันแล้ว เดาว่าคงทำงานใกล้จะเสร็จแล้ว เธอจึงโทรมาหา
“ไม่เป็นไร ไปส่งโรงพยาบาลแล้ว” เฉินเฟิง
