่างไรก็ถือว่าเป็นเรื่องดี
“หลังจากนี้ถ้าหากว่าฉันเห็นคุณหยิ่งผยองอีกละก็ ไม่ใช่แค่หักแขนของคุณแบบนี้แล้ว” เฉินเฟิงพูดอย่างสงบนิ่ง
“คุณชายเฉิน ไม่ทำอีกแล้ว!หลังจากนี้ผมจะอ่อนน้อมถ่อมตน ตีให้ตายผมก็ไม่กล้าที่จะหยิ่งผยองแล้ว!” ไป๋กว่างยี่รีบเอ่ยปากสัญญา ครั้งนี้เฉินเฟิงได้ให้ความทรงจำแย่ๆกับเขาแล้วจริงๆ เขาจะจดจำเฉินเฟิงไปตลอดชีวิต
“พอได้แล้ว พวกคุณไสหัวไปได้แล้ว” เฉินเฟิงเอ่ยปากพูดเบาๆ เขายังมีเรื่องอื่นต้องจัดการ
“ขอบคุณคุณชายเฉิน” ไป๋กว่างยี่ก้มศีรษะคำนับครั้งแล้วครั้งเล่า
หลังจากที่ไป๋กว่างยี่และไป๋จิ่วหลิงสองสามีภรรยาออกไปแล้ว หยางไท่และผางตงฉีก็บอกลากัน
ในตอนนี้ หลี่ชวนก็เพิ่งจะเดินออกมาจากห้องน้ำ น่องขาของเขา โดนผางตงฉีตีจนหัก แม้ว่าตอนนี้จะเหลือเพียงแค่ขาข้างเดียว แต่เพราะว่าเป็นจอมยุทธ์ ความสมดุลก็ไม่แย่ ใช้ขาข้างเดียวในการย่างก้าวก็ไม่ได้เปลืองแรงอะไร เพียงแค่ดูแล้วไม่ค่อยจะสง่างามสักเท่าไหร่
“คุณชายเฉิน……” บนใบหน้าของหลี่ชวนแสดงรอยยิ้มที่ประจบประแจงออกมา เมื่อกี้ที่เฉินเฟิงพูดเพียงแค่ต้องการให้หลี่ชิวเยี่ยนพาไป๋กว่างยี่มาที่นี่ ก็ให้โอกาสปล่อยเขาไป
“ขอถามคุณสัก2-3คำถาม ถ้าหากตอบได้ดี ฉันก็จะปล่อยคุณไป” เฉินเฟิงพูดอย่างยิ้มๆ
สีหน้าของหลี่ชวนที่หวาดกลัว รีบพูดออกไป : “คุณชายเฉิน ท่านถามได้ตามสบาย หากผมคนนี้รู้ก็จะตอบอย่างหมดเปลือก ”
“วิถีแห่งจอมยุทธ์ของจินหลิงในตอนนี้ มีจอมยุ