่รู้เรื่องนี้ แม้แต่ตระกูลเฉินหลายคน ก็ไม่ทราบว่า ตำแหน่งหัวหน้าตระกูลเฉินถูกกำหนดแล้ว
ดังนั้นฐานะของเฉินเฟิงภายนอก ก็เป็นแค่ลูกหลานตระกูลเฉินธรรมดาคนหนึ่ง
“ประธานเฉียว คุณก็หยุดล้อผมเล่นเถอะ จะเป็นคุณชายเฉินคนไหนได้อีกล่ะ ก็คนที่คุณพาคนไปรับที่สถานีรถไฟคนนั้นไง” หยางไท่พูดพร้อมหัวเราะเหอะๆ
“ที่แท้ประธานหยางพูดถึงคือนายน้อยเฉินเฟิงเหรอ นายน้อยเฉินเฟิงตอนนี้พักผ่อนที่ห้องพักเพรสซิเด้นท์เชียลสวีท ประธานหยางคุณมีธุระอะไรหรือเปล่า?” เฉียวเสี่ยวโย่วถาม
“ประธานเฉียว คือว่าแบบนี้ ก่อนหน้านี้พวกน้องๆยังไม่บรรลุนิติภาวะ ล่วงเกินคุณชายเฉินและเพื่อนของคุณชายเฉิน ดังนั้นฉันอยากจะชดเชยเพื่อนของคุณชายเฉินคนนั้น และก็อยากขอโทษคุณชายเฉิน หวังว่าประธานเฉียวจะพาไปพบสักหน่อย” หยางไท่กล่าวคำขอร้อง
“ที่แท้ก็เรื่องนี้ ได้ งั้นฉันไปถามคุณชายเฉินก่อน ดูว่าคุณชายเฉินจะยอมพบคุณหรือเปล่า” เฉียวเสี่ยวโย่วยิ้มพร้อมกับพูด แม้ว่าที่จินหลิง หยางไท่ก็ถือว่าเป็นอันดับหนึ่ง แต่เทียบกับเฉินเฟิงแล้ว หยางไท่ขึ้นมาจุดนี้ไม่ได้ เฉินเฟิงยอมพบหยางไท่ นั่นก็แค่ให้เกียรติเขา
“งั้นก็รบกวนประธานเฉียวแล้ว” หยางไท่พูดพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย
ผ่านไปครู่หนึ่ง เฉียวเสี่ยวโย่วมาถึงห้องของเฉินเฟิง
“คุณชายเฉิน หยางไท่บอกว่าอยากเจอคุณ มาขอโทษคุณละเพื่อนของคุณ” เฉียวเสี่ยวโย่วพูดไปตามตรง เธอก็เพิ่งทราบเรื่องเมื่อเร็วๆนี้ เฉินเจิ้นหนานจะแต่ง
