ตั้งเฉินเฟิงเป็นผู้สืบทอดคนต่อไปของตระกูลเฉิน ถ้าจะบอกว่าอย่าเพิ่งตกใจก็คงเป็นไปไม่ได้ อย่างไรก็ตามเฉินเฟิงเป็นเพียงหลานชายของเฉินเจิ้นหนาน อีกอย่างเฉินเจิ้นหนานมีบุตรชายสามคน อีกทั้งแต่ละคนก็เป็นมังกรท่ามกลางผู้คน ตั้งแต่อายุยังน้อยก็มีชื่อเสียงไปทั่วยันเจียง
ลูกชายทั้งสามของเฉินเจิ้นหนาน ไม่ว่าจะเป็นคนไหน เก่งกว่าเฉินเฟิงเป็นพันเท่า แต่ทำไม เฉินเจิ้นหนานกลับจะแต่งตั้งเฉินเฟิงเป็นผู้สืบทอดตระกูลเฉินคนต่อไป โชคดีที่เรื่องนี้ในตอนนี้คนในตระกูลเฉินรู้เรื่องแค่ไม่กี่คน มิฉะนั้นตระกูลเฉินจะเกิดความโกลาหล
ดังนั้นเฉียวเสี่ยวโย่วรู้สึกประหลาดใจมาก บนตัวของเฉินเฟิงมีความพิเศษอย่างไร ถึงได้คุ้มค่าที่เฉินเจิ้นหนานจะให้ความสำคัญ
เฉินเฟิงครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วพูดว่า： “ให้เขาขึ้นมา”
หยางไท่สามารถมาพบเขาได้ เฉินเฟิงก็ยังคงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เดิมทีคิดว่าเจ้าชายแห่งหนานจิง ท่านนี้ จะเย่อหยิ่งเหมือนกับไป๋กว่างยี่ ดูแล้วตอนนี้ ก็ยังคงมีความสามารถมองสถานการณ์ออกบ้าง
“ค่ะ คุณชายเฉิน” เฉียวเสี่ยวโย่วโค้งคำนับเล็กน้อย จากนั้นก็ออกไป
หลังจากไม่กี่นาที หยางไท่ก็พาผางตงฉีเดินเข้ามา
“คุณชายเฉิน！” เมื่อเห็นเฉินเฟิง หยางไท่ไม่ค่อยกล้าวางมาด ท่าทีเปลี่ยนเป็นเคารพนอบน้อมขึ้นทันที
“นั่งซิ” เฉินเฟิงยิ้มเบาๆ สายตากวาดไปที่ผางตงฉีที่รูปร่างค่อมงอโดยที่ไม่ให้รู้ตัว
“ครับ คุณชายเฉิน” หยางไท่นั่งลง ก็เริ่มเข้าเรื่อ
