็นทายาทของตระกูลเฉินหรือไม่ ก็ไม่ใช่คนที่พวกเราสามารถล่วงเกินได้ กระผมแนะนำนายน้อยว่า ยังต้องคิดวิธีเอาใจคนนี้ให้เร็วที่สุด เกรงว่าคนผู้นี้จะไม่พอใจกับตระกูลหยาง” ผางตงฉีกล่าวอย่างเคร่งขรึม แม้ว่าเฉินเฟิงจะไม่ใช่ทายาทของตระกูลเฉินก็ตาม หรือเป็นแค่คนรับใช้ของตระกูลเฉิน หยางไท่ก็จะไปล่วงเกินไม่ได้
คำเหล่านี้เหมือนกับอ่างน้ำเย็นยังไงอย่างงั้น ได้กระตุ้นให้หยางไท่ตื่นขึ้นทันที จริงๆแล้ว ไม่ว่าเฉินเฟิงจะเป็นทายาทของตระกูลเฉินหรือไม่ เขาก็ไม่สามารถล่วงเกินได้！
“ตาผาง คุณพูดถูก รีบไปจัดการให้เดี๋ยวนี้ ฉันอยากรู้ว่าเฉินเฟิงอยู่ที่ไหน” หยางไท่พูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม เขาต้องการพาไป๋กว่างยี่และหยางชิงไปขอโทษ! อย่างน้อยเขาก็ต้องให้เฉินเฟิงเห็นความจริงใจของเขา!
“นายน้อย ตอนนี้เขาอยู่ที่โรงแรมจินหลิง” ผางตงฉีกล่าว
“เตรียมรถ พวกเราไปที่นั่นกัน!” สายตาของหยางไท่หรี่ลงเล็กน้อยขณะที่พูด
ในเวลาเดียวกัน ภายในโรงพยาบาลหยินหมินแห่งแรกของเมือง
ไป๋กว่างยี่นอนอยู่บนเตียงคนป่วย แม้ว่าจะได้รับการรักษาเพื่อลดอาการบวม แต่ใบหน้าของเขา ยังคงบวมเหมือนหัวหมู กระดูกมือขวายิ่งถูกเหยียบจนแหลกละเอียดโดยสิ้นเชิง ความหวังที่จะฟื้นฟูกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่มีเลย
อาการเจ็บปวดจากการฉีกขาดแพร่ออกมาทั่วร่างกาย ไป๋กว่างยี่ดูทรมานมาก เหม่อลอยจ้องมองไปที่เพดานอย่างว่างเปล่า ดวงตาไม่มีสีสันใดๆทั้งสิ้น
ทันใดนั้น ชายหนึ่งหญิงหน
