ึ่งลุกลี้ลุกลนพุ่งเข้ามาในห้องผู้ป่วย ด้านหลังมีนักเลงใส่สูทสีดำตามมาสิบกว่าคน เมื่อเห็นท่าทางที่น่าเวทนาแบบนี้ หญิงสาวที่แต่งตัวหรูหรารีบไปที่เตียงของไป๋กว่างยี่ทันที
“ลูกแม่ ลูกเป็นอะไร? ใครเป็นคนทำ！”หญิงสาวร้องด้วยน้ำเสียงที่คร่ำครวญ หลังจากที่ตัวเองได้ยินคนบอกว่าลูกถูกหักแขนข้างหนึ่ง เธอรีบวางงานที่บริษัททันที และรีบมาที่โรงพยาบาล
“แม่ ต้องช่วยผมแก้แค้น！ผมจะฆ่ามัน！” พอเห็นหญิงสาว ดวงตาที่เหม่อลอยของไป๋กว่างยี่ ก็มีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง เสียงแหบตะโกนออกมา
“ลูกแม่ มันเป็นใคร！ ลูกพูดออกมา แม่จะให้คนไปจับตัวมันมาให้ได้ จะทุบกระดูกแล้วส่งมาให้ตรงหน้าลูก!” หญิงสาวมีดวงตาสีแดง พูดด้วยความโมโห ไป๋กว่างยี่เป็นลูกชายคนเดียวของเธอ ตั้งแต่เด็กจนโต แม้แต่คำพูดแรงๆเธอยังไม่เคยพูดกับไป๋กว่างยี่สักคำ คิดไม่ถึงว่าวันนี้ จะมีคนทำร้ายมือของไป๋กว่างยี่ไปข้างหนึ่ง เช่นนี้จะให้เธอทนได้ยังไง！
“เฉินเฟิง！ มันชื่อว่าเฉินเฟิง มาจากเมืองชางโจว！” ไป๋กว่างยี่พูดอย่างอาฆาตแค้น
“มาจากเมืองชางโจว！” หลี่ชิวเยี่ยนตกใจมาก แล้วก็โมโหต่อ มือของลูชาย กลับกลายเป็นคนบ้านนอกจากเมืองชางโจวมาทำร้าย！
“แม่จะไปหามันเดี๋ยวนี้！” หลี่ชิวเยี่ยนกัดฟันพร้อมลุกขึ้น เตรียมที่จะไปหาเฉินเฟิง
เวลานั้น ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ข้างๆด้วยท่าทางครึมจากที่เงียบมาโดยตลอดเริ่มเอ่ยปาก： “ไปหาทำไม！ แค่นี้เรื่องใหญ่ไม่พอหรือไง！”
ชายวัยกลางคนชื่อว่า ไ
