ียมตัวหันหลังไปลงไม้ลงมือกับชายหนุ่มที่ตัดทรงผมทหาร ใครจะไปรู้ว่าชายหนุ่มทรงผมทหารคาดการณ์ไว้แต่แรก จากนั้นก็ได้ชักปืนออกจากเอวของตัวเอง แล้วกำลังจ่อไปที่ตรงหน้าผากของอาเหา
“แกลองดูได้ ว่ากำปั้นแกไวหรือกระสุนของฉันไว! ” หยางชิงจับจ้องอาเหาไว้อย่างเลือดเย็น แล้วพูดขึ้น
อาเหาทำนัยน์ตาที่แดงก่ำ แล้วจับจ้องหยางชิงอย่างไม่คลาดเคลื่อนสายตา หน้าผากของเขามีเส้นเอ็นสีเขียวปูดออกมา ทว่ากลับไม่กล้าลงมือ พอเห็นฝ่ามือของหยางชิงดูด้าน ทำให้เห็นว่าเขาคือยอดฝีมือที่เล่นฝืนบ่อย ยอดฝีมือแบบนี้ สามารถฆ่าเขาก่อนที่เขาจะใช้กำปั้นชกออกไป
หลิ่วอีอีถูกทำให้ตกใจจนหน้าขาวซีด นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอที่นี่ ก็เพราะปกติแล้วมันเป็นปืนที่ปรากฏในหนังเท่านั้น
เวลานี้ ไป๋กว่างยี่คลายยิ้มอย่างได้ใจ แล้วหน้าเข้าไปใช้ขาเตะเอวของอาเหา และก่นด่าขึ้น “แกไม่ใช่ว่าต่อสู้เก่งหรือไง? ต่อสิ! ”
“แล้วยังมีแก ไอ้บ้านนอก แกไม่ได้เก่งมากหรือไง? ตอนนี้ทำไมไม่ออกเสียงใดๆ ล่ะ? ” ไป๋กว่างยี่มองเฉินเฟิงแล้วพูดขึ้นด้วยความเย่อหยิ่ง เขากล้าแน่ใจได้ว่า เฉินเฟิงไม่มีทางนึกถึงว่าในคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลงนี้จะมีปืนแบบนี้
เพราะว่าตอนนี้หวาเซี่ยคุมเข้มกับอาวุธพวกนี้มากๆ แค่เห็นใครกล้าแตะต้องปืน ก็จะมีคนที่มาข้าราชการออกมาต่อต้าน ดังนั้น ปืนถือว่าเป็นแรไอเทม ถ้าเป็นเหมือนชางโจว นอกจากข้าราชการ คุณอยากจะหาปืนจากบุคคลอื่นๆ ที่ทำธุรกิจเทา ก็ถือว่าเป็นเ
