รื่องที่ยากกว่าการเสด็จขึ้นบนฟ้า
ในตลาดมืด แค่ปืนกระบอกเดียวก็ต้องให้ราคาเป็นหลายแสนแล้ว อีกอย่างต่อให้ให้ราคาสูงแค่ไหนก็ไม่มีฝ่ายอุปทาน
ปืนกระบอกนี้ของหยางชิง เป็นปืนที่ได้มาเพราะเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนๆ นั้นมากๆ จึงซื้อปืนในราคาห้าแสนจากตลาดมืด
“นี่เป็นที่พึ่งพาที่ใหญ่ที่สุดของนายหรอ? ” เฉินเฟิงถอนหายใจออกมา แล้วถามอย่างผิดหวัง แน่นอนว่า เขารู้สึกผิดหวัง ทีแรกก็ไป๋กว่างยี่จะสามารถเอาอะไรอย่างอื่นมาจัดการกับเขา ทว่ากลับนึกไม่ถึงว่ามีแค่ปืนกระบอกเดียวเท่านั้น
“แกหมายความอะไร? ” ไป๋กว่างยี่หยุดชะงักไปทันที “ไม่ใช่ ตาของแกบอดไปหรือไง แกลองดูดีๆ ในมือของพี่ชิงจับอะไรไว้? ”
เฉินเฟิงหัวเราะขึ้น
“ปืนDesert Eagle ขนาดปากกระบอกปืนเป็น 0.357 นิ้ว ระยะการยิงอยู่ที่ 378 กว่าเมตรต่อวินาที ใช้กระสุนได้แปดนัด เป็นปืนที่ผลิตตอนปี ค.ศ 1985 ฉันพูดถูกไหม? ” เฉินเฟิงมองหยางชิงด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉยแล้วถามขึ้น
“แกเคยเล่นปืน?! ” หยางชิงขมวดคิ้วถามขึ้น จู่ๆ เขาก็สังเกตเห็นเฉินเฟิงดูผิดปกติ ตั้งแต่ที่เข้าประตูมา เขาก็ได้สังเกตมองอยู่ตลอดเวลา ต่อให้ถึงตอนนี้ ตัวเองจับปืนไว้ สีหน้าของเฉินเฟิงก็ยังไม่ได้แปรเปลี่ยนอะไร ทำไมเขาถึงได้มั่นใจขนาดนี้
เฉินเฟิงส่ายหัว เขาเข้าใจปืนทุกกระบอกทุกชนิด ทว่าเขากลับไม่เคยไปจับหรือแตะต้องปืนเลย เพราะว่าอาจารย์ของเซียวกั่วจงไม่ให้เขาแตะ
เซียวกั่วจงเคยบอกว่า ถ้าได้แตะปืน ก็
