มารถพากลับไปได้” หยางชิงยังไม่กล้าพนัน และปล่อยให้ความหนาแน่นของเฉินเฟิงกลายเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ ทว่าหากเฉินเฟิงเป็นนักสู้จริงๆ ขึ้นมา แล้วถ้าเขายิงปืนแล้ว ทุกอย่างก็อาจจะหวนกลับมาไม่ได้
ยิงเฉินเฟิงให้ตาย เบื้องหลังของเฉินเฟิงที่เป็นสำนักวิชาการต่อสู้ต้องมาหาเรื่องเขาแน่นอน
แล้วถ้ายิงเฉินเฟิงไม่ให้ตาย……
งั้นหยางชิงก็ยิ่งไม่กล้าคิด ต้องรู้ว่า นักสู้ก็มีจุดแข็งและจุดอ่อน ส่วนมากคนที่เพิ่งเป็นนักสู้ แค่กระสุนหนึ่งชุดก็สามารถจัดการได้แล้ว ทว่ากระสุนหนึ่งชุดไม่สามารถจัดการนักสู้ได้ อาจจะสามารถเรียกได้ว่าเป็นเทพเจ้าที่มาอยู่บนดินก็ได้
เทพเจ้าที่มาอยู่บนดิน ต่อให้เขาที่มีเบื้องหลัง ก็ไม่สามารถผิดใจได้!
“พี่ชิง……” ไป๋กว่างยี่รู้สึกอึ้งไปสักพัก เขาไม่เข้าใจ ทำไมเฉินเฟิงพูดออกมาเพียงไม่กี่คำตั้งใจแรกจนจบ หยางชิงถึงได้กระวนกระวายขนาดนี้ ต่อให้เฉินเฟิงเป็นนักสู้ก็ไม่ต้องเป็นขนาดนี้
“หุบปาก! ” หยางชิงจับจ้องไป๋กว่างยี่ไว้อย่างเย็นชา ไป๋กว่างยี่ ไอ้คนโง่ก็คงไม่เข้าใจ เฉินเฟิงเป็นนักสู้คงไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ว่าปัญหาคือ เฉินเฟิงหนุ่มเกินไป!
นักสู้ที่อยู่ในอายุนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าพรสวรรค์ ก็เพราะว่ามีอาจารย์ฝึกสอนที่อยู่เบื้องหลังต้องไม่ใช่คนธรรมดา
ก็เหมือนแต่ก่อนของกู่สง ก็คือนักสู้เหมือนกัน ทว่าเขากลับใช้เวลาเป็นสามสิบปี จึงจะได้กลายเป็นนักสู้ สำหรับกู่สงที่เป็นนักสู้ที่แข็งแรงมาก หยางชิงก็ไม่ได
