ให้เฉินเฟิงเห็นแก่เรื่องที่เธอขอร้องให้ ถ้ามันมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นภายหลัง เขาก็สามารถปล่อยตระกูลหลิ่วให้ลอยนวลไปได้
เฉินเฟิงคลายยิ้ม ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้โง่เหมือนที่ตัวเองคิดไว้ขนาดนั้น
“กู่สง！ลงมือได้！” ไป๋กว่างยี่กลับไม่ได้คิดอะไรมาก จึงได้สั่งให้ชายร่างเหล็กลงมือ
กู่สงที่มีรูปร่างสูงประมาณสองเมตร จึงย่ำเท้าบนพื้นแรงๆ และพุ่งเข้าไปหาอาเหา เขามีโครงกระดูกที่ใหญ่ และรวมไปถึงกล้ามเนื้อที่ออกมามัดๆ ทำให้เขาสามารถรวบกำลังได้มากขึ้นกว่าเดิม จากนั้นก็เหมือนกระทิงตัวหนึ่งที่พุ่งชนเข้ามาตรงคนที่มีรูปร่างเล็ก
ถ้าอาเหาถูกเขาพุ่งชนเข้าจริงๆ เกรงว่ากระดูกของเขาก็คงจะหลุด!
สีหน้าของอาเหาเปลี่ยนไป ถ้าเทียบทางด้านกำลัง เขาไม่ใช่คู่แข่งของกู่สงจริงๆ!
ทว่าเวลานี้ เขาก็ไม่สามารถหลบเลี่ยงได้ พอหลบ การโจมตีของกู่สงก็จะไปตามขั้นตอนที่เขากำหนด แบบนี้ เขาคงต้องพ่ายแพ้แน่นอน!
และในตอนที่อาเหากำลังรู้สึกอึดอัดใจ จู่ๆ ก็เสียงขี้เกียจเสียงหนึ่งดังขึ้น
“ท่อนล่าง”
เฉินเฟิงพูดแค่สองคำนี้ ทว่านัยน์ตาของอาเหาเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม
ท่อนล่าง!
จุดอ่อนของกู่สงคือท่อนล่าง!
เฉินเฟิงสามารถมองออก！
อาเหายังไม่ทันได้คิดอะไรมากมายว่าเฉินเฟิงสามารถดูออกได้ยังไง ก็รีบลงมือ และกำลังโจมตีจุดอ่อนของกู่สง
พอจุดอ่อนของเขาทำให้สังเกตเห็น กู่สงเริ่มใช้ท่าไม้ตายที่โหดเหี้ยม แล้วไม่ได้เล่นใหญ่เหมือนตอนแรก
ความสามารถของเขาเทียบไม่ได้กั
