รงงานงั้นหรอ! จวงเห่าหยิน ไอ้โง่เอ้ย ล้วนหาเรื่องห่าอะไร!” โจวจิ่งเหวินทำนัยน์ตาที่แดงระเรื่อ แรงงานห่าอะไรของมีง เฉียวเสี่ยวโย่วที่เป็นคณะกรรมการของบริษัทก็เดินมาข้างหน้าแล้วงอลำตัวทำความเคารพทันที
ตรงที่ไม่ไกล ใบหน้าเรียวเล็กของหลิ่วอีอีขาวซีดขึ้นมาทันที เธอรู้จักเฉียวเสี่ยวโย่ว ต่อให้เป็นปู่ของเธอ ก็ยังเอ่ยชมเฉียวเสี่ยวโย่วไม่หยุด รู้สึกว่าเฉียวเสี่ยวโย่วสามารถเป็นราชินีแห่งโลกธุรกิจได้ แล้วให้เธอต้องยึดแบบอย่างเฉียวเสี่ยวโย่วไว้ปฏิบัติกับตัวเอง และเรียนรู้กับเฉียวเสี่ยวโย่วให้มากๆ
แต่ตอนนี้ คนที่เธอต้องยึดถือให้เป็นแบบอย่าง กลับเป็นไอ้บ้านนอกที่เธอดูถูก ทุกคนกลับงอลำตัวให้เขา!
อารมณ์ของหลิ่วอีอีได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก บนโลกใบนี้ มันเป็นอะไรไปแล้ว?
“คุณชายเฉินต้องขอโทษด้วยนะคะที่ดิฉันสาย” เฉียวเสี่ยวโย่วพูดขึ้นด้วยความเคารพ เธอคือผู้จัดการมืออาชีพที่ตระกูลเฉินฝึกฝนออกมา ฐานะของเธอไม่ต่างจากการเป็นคนใช้ของตระกูลเฉินเลย กิจการในพื้นที่จินหลิงของตระกูลเฉิน มีเธอเป็นคนดูแล และออกหน้าจัดการทุกอย่าง
“ไม่เป็นไร ฉันก็พึ่งถึงเหมือนกัน” เฉินเฟิงยิ้มอ่อนแล้วพูดขึ้น
พอเห็นฉากนี้ หลินต้ายงและชายร่างกำยำคนอื่นๆ ตอนนี้หน้าผากเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ แม้กระทั่งน่องและขาก็สั่นเทาขึ้นมา
“คุณชายเฉิน คนพวกนี้……” ดวงตาคู่สวยของเฉียวเสี่ยวโย่วจับจ้องไปพวกหลินต้ายง คนที่สามารถดำเนินกิจการบริษัทอสั
