บทที่ 80 ผู้รับเหมา
รถไฟเคลื่อนตัวออกไปอีกพักหนึ่ง คล้ายว่ารู้สึกน่าเบื่อ จวงเห่าหยินจึงหันไปมองเฉินเฟิงและอาเหา
เสียหน้าไปกับหลิ่วอีอีแล้ว เขาต้องคิดหาวิธีเอาศักดิ์ศรีของตนเองกลับมาจากเฉินเฟิงและอาเหา
สองคนนี้แค่มองก็รู้แล้วว่าเป็นคนธรรมดา ไม่มีภูมิฐานอะไร อีกทั้งยังหลอกง่ายอีกด้วย
“พวกนายสองคน ไปทำงานที่จินหลิงใช่ไหม” จวงเห่าหยินพูดด้วยน้ำเสียงที่เคล้าไปด้วยความเหนือกว่า
อาเหาหลับตา ไม่ส่งเสียง คล้ายว่านอนหลับไปแล้ว
ในทางกลับกันเฉินเฟิงกลับรู้สึกตลก เขาพูดขึ้นเสียงเรียบ：“อืม กำลังคิดว่าจะไปหางานไซต์ก่อสร้างทำที่จินหลิงไม่กี่วาน”
“คนอย่างคุณ ทำงานได้แค่ในไซต์ก่อสร้างเท่านั้น” หลิ่วอีอีมองไปทางเฉินเฟิงด้วยสายตาดูถูก แล้วพูดขึ้น
เฉินเฟิงยิ้มแล้วส่ายหน้า เขาไม่ได้พูดอะไรอีก
“ที่จินหลิงมีผู้รับเหมาจำนวนไม่น้อย ฉันรู้จักหมดเลย นายไปแล้วบอกชื่อของฉันจวงเห่าหยิน ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจจะให้ทำงานที่สบายหน่อย” จวงเห่าหยินพูดเสียงเรียบ น้ำเสียงของเขานั้นเหมือนคนกำลังทำบุญ
“ขอบคุณ ผมจะลองดู” เฉินเฟิงยิ้ม แล้วพูดขึ้น
“อืม” จวงเห่าหยินพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นพูด：“บอกชื่อฉันได้อยู่ แต่ถ้าให้ฉันรู้ว่า พวกแกเอาชื่อของฉันไปทำอะไรไม่ดี ไปทำอย่างอื่น ฉันไม่ปล่อยแกเอาไว้แน่！ฉันอยู่ที่จินหลิง คนที่ฉันรู้จัก ไม่ได้มีแค่ผู้รับเหมา”
ถึงขั้นข่มขู่ตนเอง? เฉินเฟิงยิ้มเศร้า แต่ก็ยังคงพยักหน้าแล้วพูดขึ้น ：“วางใจได
