บทที่ 79 หญิงสาวที่หยิ่งทระนง
เหตุเพราะเวลาเร่งด่วน ทำให้เฉินเฟิงและอาเหาซื้อตั๋วรถไฟแบบมีที่นอนไม่ได้ ซื้อได้แค่ตั๋วรถไฟแบบนั่ง
หลังจากที่ขึ้นไปบนรถไฟแล้วนั้น เฉินเฟิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง
ทางด้านอาเหาก็นั่งอยู่ตรงทางเดินอย่างรู้ตัวดี
รถไฟถูกับรางรถไฟ ทำให้ส่งเสียงปู้นๆออกมา เฉินเฟิงมองไปนอกหน้าต่าง ความคิดของเขาล่องลอย เขาอยู่ที่เมืองชางโจวมานานสามปี ไม่เคยออกไปจากเมืองชางโจวแม้เพียงครึ่งก้าว การไปจินหลิงในครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่เขาออกเดินทางไปไกล
หลังจากที่ไปถึงสถานีจิ้นโจว รถไฟจอดอยู่พักหนึ่ง ชายหนุ่มวัยกลางคนสวมชุดสูทที่มีพุงเดินเข้ามาในรถไฟ
ชายวัยกลางคนเดินขึ้นมาถึงบนรถก็เอามือปิดจมูก สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจ
หลังจากที่มาถึงข้างๆเฉินเฟิงและอาเหาแล้วนั้น ชายวัยกลางคนหยิบตั๋วรถไฟออกมา ปรายตามองดูครู่หนึ่ง แล้วนั่งลงฝั่งตรงข้ามเฉินเฟิง
หลังจากที่นั่งลงแล้ว ชายวัยกลางคนหยิบเอากระเป๋าเอกสารสีดำของตนเองออกมาวางบนโต๊ะ กวาดตามองเฉินเฟิงและอาเหา เมื่อเห็นเสื้อผ้าที่เฉินเฟิงและอาเหาสวมใส่นั้น รวมกันแล้วยังไม่แพงเท่าเสื้อเชิ้ตหนึ่งตัวของเขา ชายวัยกลางคนหัวเราะเยาะด้วยความเย้ยหยัน จากนั้นหลับตาลง ไม่อยากที่จะพูดคุยกับเฉินเฟิงและอาเหา
ผ่านไปอีกไม่กี่นาที ตามด้วยกลิ่นหอมแตะจมูก ร่างสวยปรากฏตัวออกมาในสายตาของทุกคน
เธอคือหญิงสาวที่สวมเสื้อเชิ้ตสีชมพู สะพายกระเป๋าชาแนล
หญิงสาวมีใบหน้
