ารูปไข่ที่สวยและขาวเนียน เธอสูงและมีสง่า ออร่าของเธอนั้นเย็นสดชื่น มีดวงตาที่งดงาม นอกจากนี้ยังมีความหยิ่งทระนงเล็กน้อย
เป็นเหมือนกับชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเฉินเฟิง หลังจากที่หญิงสาวเดินเข้ามาด้านในรถไฟแล้วนั้น เมื่อเห็นสภาพแวดล้อมที่สกปรกและวุ่นวายภายในรถไฟ คิ้วของหญิงสาวเลิกขึ้นมาเล็กน้อย แต่ทว่าสีหน้าของเธอไม่ได้ชัดเจนเท่ากับชายวัยกลางคน
จากนั้นหญิงสาวก็เดินก้าวเท้ายาวสวยๆของเธอมา มุ่งหน้ามาทางเฉินเฟิง หลังจากที่เดินไปด้านข้างอาเหาแล้วนั้น หญิงสาวหยิบตั๋วรถไฟออกมา หลังจากที่มองดูเลขที่นั่งของตนเองแล้วนั้น เบะริมฝีปากกระจับของเธอขึ้นด้วยความไม่พอใจ
จากนั้นหญิงสาวก็กวาดตามองชายวัยกลางคนที่หน้าเหมือนหมูและเฉินเฟิง เมื่อเห็นทั้งสองคนล้วนนั่งอยู่ริมหน้าต่าง หญิงสาวจึงมองไปที่เฉินเฟิง ชี้ไปที่เฉินเฟิงแล้วออกคำสั่ง：“คุณ เปลี่ยนที่นั่งกับฉันที！”
แน่นอนว่าเฉินเฟิงไม่แม้แต่จะเงยหน้าไปมอง เขาเอาแต่มองไปนอกหน้าต่าง
เมื่อเห็นเฉินเฟิงไม่มองตน หญิงสาวจึงโมโหขึ้นมาในทันที แล้วพูดตะคอก：“คุณมีมารยาทหรือเปล่า ไม่รู้หรือไงคะว่าควรสุภาพบุรุษกับผู้หญิงหน่อย?”
เฉินเฟิงจึงหันหน้ากลับไป ปรายตามองหญิงสาว แล้วพูดเสียงเรียบ：“ไม่รู้”
“คุณ…….” หญิงสาวพูดติดขัด
“คนสวยๆ อย่าไปถือสาคนแบบนี้เลย เดี๋ยวผมเปลี่ยนกับคนเอง คุณมานั่งที่ผม” ชายวัยกลางคนที่มีพุงย้อยเพราะเบียร์รีบลุกขึ้น สีหน้าของเขาเคล้าไปด้วยรอย
