ยิ้ม พูดกับเธอเสียงหวาน
เขามองไปที่หลิ่วอีอีตั้งแต่เดินเข้ามาในรถ หุ่นเหมือนปีศาจ หน้าตาเหมือนนางฟ้า ผู้หญิงสวยๆแบบนี้ ไม่แตกต่างจากพวกดาราเท่าไหร่
อีกทั้งมองดูท่าทางของหลิ่วอีอีแล้วนั้น เห็นได้ชัดว่ายังคงเป็นนักศึกษาที่ยังไม่ได้เข้าสู่สังคม ขอเพียงแค่เขาลงมือนิดหน่อย ก็สามารถจัดการเธอได้อย่างแน่นอน
“ไม่จำเป็น！”หลิ่วอีอีมองไปที่ชายวัยกลางคนด้วยความรังเกียจ เธอพูดเสียงเย็นยะเยือก เมื่อเทียบกับเฉินเฟิงแล้วนั้น เธอรังเกียจชายวัยกลางคนคนนี้มากกว่า นับตั้งแต่เธอเดินเข้ามาในรถ เขาก็เอาแต่จ้องมองมาที่เธอ คล้ายอยากจะฉีกเสื้อผ้าเธอออกมา
“แล้วคุณจะนั่งที่ไหน คงจะยืนไปตลอดทางไม่ได้หรอก” ชายวัยกลางคนหน้าด้านมาก เขายังคงยิ้มแล้วพูด
“ไม่ต้องมายุ่ง！”หลิ่วอีอีถลึงตามองดูชายวัยกลางคน จากนั้นนั่งลงข้างๆชายวัยกลางคน ซึ่งตรงข้ามกับอาเหา เพียงแต่ดวงตาคู่สวยของเธอนั้น กลับเอาแต่มองไปที่เฉินเฟิง ราวกับว่าจะกินเขาอย่างไรอย่างนั้น
เฉินเฟิงยิ้มบางๆ แล้วหันหน้าไป เขายังคงจ้องมองไปดูวิวทิวทัศน์นอกหน้าต่าง ไม่คิดที่จะสนใจหลิ่วอีอี
“หึ เล่นตัวต่อหน้าฉัน！ฉันจะดูสิว่าคุณจะเล่นตัวได้นานแค่ไหน！”หลิ่วอีอีหัวเราะในใจ คนอย่างเฉินเฟิงเขาเห็นมาเยอะแล้ว อยากที่จะจีบเธอ แต่กลัวว่าเธอจะปฏิเสธ ดังนั้นก็เลยแกล้งทำเป็นเย็นชากับเธอ
คนแบบนี้ เพียงแค่ทิ้งเอาไว้สักพัก สุดท้ายแล้ว ก็จะมาจีบเธอเหมือนคนอื่นๆ
หลิ่วอีอีมีความมั่นใจเป็
