อกสักครั้งหนึ่ง จะเจอคนโง่และคิดไปเองอย่างจวงเห่าหยิน เธอเป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยจินหลิง คนที่มาจีบเธอนั้น แค่เลือกเล่นๆมาสักคนก็มีเงินเกินพันล้านหยวนแล้ว อีกทั้งยังทั้งหนุ่มทั้งหล่อ คนรวยหน้าใหม่อย่างจวงเห่าหยิน ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเป็นคนถือรองเท้าของพวกคนที่ทั้งหนุ่มทั้งรวยเหล่านั้น
“คนสวย คุณพูดแบบนี้มันเกินไปแล้ว” โดนดูถูกอยู่หลายครั้ง ในที่สุดจวงเห่าหยินก็ทนไม่ได้อีกต่อไป เขาพูดด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ ：“แล้วถ้าคุณไม่เดือดร้อนเรื่องเงิน คุณจะมานั่งรถไฟ?”
“ฉันมีเงิน แต่ฉันแค่อยากจะนั่งรถไฟ คุณจะยุ่งอะไร?” หลิ่วอีอีพูดขึ้นอย่างทระนง ทว่าภายในใจของเธอกลับรู้สึกเสียใจ เธอควรที่จะเชื่อฟังแม่ ให้คนขับรถมาส่งตนเองที่จินหลิง ที่เธอนั่งรถไฟนั้น ไม่ได้เป็นเพราะไม่มีเงินซื้อตั๋วเครื่องบิน แต่เธออยากลองมีประสบการณ์ดูสักครั้ง ว่าการนั่งรถไฟมันรู้สึกยังไง ตั้งแต่เล็กจนโต เธอไม่เคยนั่งรถไฟแม้แต่ครั้งเดียว
ทว่าสิ่งที่คิดไม่ถึงก็คือ การนั่งรถไฟครั้งแรก ก็จะได้เจอกับคนอย่างจวงเห่าหยิน และคนที่เสแสร้งอย่างเฉินเฟิง
“ผมไม่มีสิทธิ์ยุ่ง คุณมันยอดเยี่ยมมาก โอเคไหม”จวงเห่าหยินหัวเราะอย่างเย้ยหยันแล้วพูดขึ้น
“รู้ว่าฉันยอดเยี่ยม ก็รีบหุบปากเหม็นเน่าของคุณไป！”สีหน้าของหลิ่วอีอีเต็มไปด้วยความได้ใจ เหมือนแม่ไก่ตัวน้อยๆที่หยิ่งทระนง
จวงเห่าหยินหัวเราะในลำคอ แล้วไม่พูดอะไร
เฉินเฟิงที่นั่งอยู่ตรงข้ามทั้งสองคนส่ายหน้
