การตัดเนื้อบนร่างกายของเธอ
เมื่อเห็นหลินหลันยังคงลังเล ซุนกุ้ยฟางจึงโพล่งออกมา คนโง่คนนี้ เวลานี้แล้ว ยังจะคิดถึงเงินหนึ่งร้อยล้านหยวนอีก!
“หลินหลัน เธอรีบเอาเงินคืนให้กับคุณชายเสิ่น!”ซุนกุ้ยฟางพูดเสียงเย็นยะเยือก เมื่อกี้เสิ่นจุนเหวินพูดแล้ว ถ้าไม่คืนเงินหนึ่งร้อยล้านหยวนนี้ จะให้พวกเธอสองแม่ลูกติดคุก ไม่ได้บอกว่าจะให้หลินหลันติดคุก
“พี่สะใภ้ เงินนี่……” หลินหลันอยากจะพูดมาก ว่าตอนนี้เงินก้อนนี้เป็นของเธอ
ใครจะไปรู้ ซุนกุ้ยฟางเดินไปตรงหน้าเธอหนึ่งก้าว จากนั้นตบไปที่หน้าของเธอ:“แกจะคืนหรือไม่คือ?”
“ฉันคืน ฉันคืนตอนนี้เลย!”หลินหลันจับหน้าตนเองเอาไว้ ถึงแม้ว่าจะเต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่สุดท้ายก็หยิบบัตรเอทีเอ็มในกระเป๋าออกมาแล้วยื่นให้กับเสิ่นจุนเหวิน
เสิ่นจุนเหวินหัวเราะในลำคอ เป็นจริงตามนั้นเวลาจัดการคนไม่ดีก็ต้องใช้วิธีสกปรก คนที่จัดการยากอย่างหลินหลัน ต้องให้คนชั้นต่ำอย่างซุนกุ้ยฟางมาจัดการ
“น้าหลินครับ ผมเอาเงินไปแล้วนะครับ อีกเรื่องหนึ่ง ระหว่างผมกับคุณหนูเสี้ยนั้นเราต่างก็บริสุทธิ์ใจต่อกัน ผมไม่อยากจะได้ยินคำพูดเรื่อยเปื่อยจากคนอื่น” เสิ่นจุนเหวินพูดเสียงเรียบ คำพูดนี้ของเขาเป็นการพูดเตือนแล้ว เชื่อว่าหลินหลันไม่กล้าเอาไปโอ้อวด
“ค่ะ คุณชายเสิ่น” สีหน้าของหลินหลันซีดขาว ตอบตกลงอย่างไร้เรี่ยวแรง ชีวิตคนเรานั้นพุ่งทะยานขึ้นสูงแล้วตกลงมา ก็เป็นเพียงแค่นี้ เมื่อสิบนาทีก่อนหน้า สมองข