องเธอกำลังครุ่นคิดว่า ควรจะไปโอ้อวดกับคนอื่นยังไงดีว่าเธอเป็นแม่ยายของเสิ่นจุนเหวิน แต่ผลสุดท้ายหลังจากนั้นสิบนาที เสิ่นจุนเหวินกับทำแบบนี้กับเธอ
ไม่เพียงแต่ไม่เห็นเธอเป็นแม่ยาย แต่ยังเอาเงินหนึ่งร้อยล้านหยวนในมือของเธอ โบยบินไปอีก
หลังจากที่ได้รับบัตรเอทีเอ็มมาแล้วนั้น เสิ่นจุนเหวินก็ไม่กล้าอยู่ตระกูลเสี้ยเป็นเวลานาน จึงเปิดประตูออกไป
“พี่สะใภ้ ตอนนี้ทำยังไงดี?” หลินหลันอดไม่ได้ที่จะหันไปมองซุนกุ้ยฟาง
ซุนกุ้ยฟางมองดูหลินหลันด้วยสายตาไม่ได้ดั่งใจ จากนั้นพูดขึ้น：“ตอนนี้แกยังไม่รู้อีกหรอ ว่าทำไมเสิ่นจุนเหวินถึงไม่ได้นอนกับลูกสาวของแก?
หลินหลันส่ายหน้าไปมา
ซุนกุ้ยฟางเครียดจนคันฟันไปหมด：“แกมันโง่！เป็นเพราะเฉินเฟิง！” ครั้งนี้ซุนกุ้ยฟางไม่กล้าด่าเฉินเฟิงว่าเป็นคนไร้ประโยชน์แล้ว แม้แต่เสิ่นจุนเหวินก็สามารถถูกเฉินเฟิงจัดการให้เชื่อฟังได้ แล้วเธอล่ะ
“ไอ้คนไร้ประโยชน์นั่น?！” สีหน้าของหลินหลันเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
“หลินหลัน แกมันโง่จนไม่มียารักษาแล้ว” ซุนกุ้ยฟางส่ายหน้าไปมา แล้วพูดขึ้น：“ถ้าหากว่าฉันเดาไม่ผิด เฉินเฟิงไม่ใช่คนที่ไร้ประโยชน์อะไรทั้งนั้น ในทางตรงกันข้าม ในมือของเขามีพลังที่ยากจะคิดถึง เสิ่นจุนเหวินที่แกมองว่าดีนั้น ยังไม่คู่ควรที่จะถือรองเท้าให้เขาเลย！”
“เป็นไปได้ยังไง?！พี่สะใภ้ พี่มึนงงไปแล้วรึเปล่า? ไอ้คนไร้ประโยชน์คนนั้น ถ้ามันมีความสามารถจริงๆ แล้วจะมาเป็นหมารับใช้ที่บ
