ข้าไปที่ตระกูลเสิ่นของพวกคุณใช่ไหม ถ้าไม่อยากก็ได้ สามารถให้ลูกสาวของฉันเป็นเมียเก็บของคุณ แต่ว่าในทุกเดือน คุณต้องให้ค่าเลี้ยงดูสิบล้านหยวน” แม้ว่าหลินหลันจะรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย แต่เมื่อเปลี่ยนความคิด การให้เสี้ยเมิ่งเหยาเป็นเมียเก็บของเสิ่นจุนเหวินก็ไม่เลว ขอเพียงแค่มีเงินเข้ามาก็พอแล้ว
ซุนกุ้ยฟางที่อยู่ด้านข้างก็รู้สึกว่าเสิ่นจุนเหวินหมายความว่าแบบนี้ ครอบครัวของคนรวยนั้นมีกฎระเบียบของครอบครัวคนรวย การแต่งงานกับผู้หญิงที่เคยแต่งงานแล้วนั้น ไม่ใช่เรื่องที่ควรจะเปิดเผยออกไป
“คุณชายเสิ่น คุณให้หลานสาวของฉันเป็นเมียเก็บของคุณสิคะ เธอเป็นคนที่เชื่อฟังมาก อนาคตข้างหน้าไม่มีวันที่จะรบกวนชีวิตประจำวันของคุณชายเสิ่นอย่างแน่นอน” ซุนกุ้ยฟางพูดเสนอแนะ เสี้ยเมิ่งเหยาจะได้แต่งงานเข้าไปที่ตระกูลเสิ่นหรือไม่นั้น ไม่ใช่เรื่องสำคัญ เรื่องสำคัญก็คือ เธอและหลินหลันสามารถมีเงินให้เอาได้
เหงื่อบนหน้าผากของเสิ่นจุนเหวินไหลไม่หยุด ทั้งสองคนนี้ยิ่งพูดก็ยิ่งไปไกล ถึงขั้นให้ภรรยาของเฉินเฟิงมาเป็นเมียเก็บของเขา ให้เขายืมความกล้ามาสักแสนอันเขาก็ไม่กล้า
“คุณชายเสิ่น คุณรู้สึกว่าข้อเสนอของฉันเป็นยังไง?” ซุนกุ้ยฟางถาม ด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น
“หุบปากให้หมด！กูบอกให้พวกมึงพูดกันแล้วหรอ！”เสิ่นจุนเหวินถลึงตามองดูซุนกุ้ยฟาง จากนั้นพูดขึ้น ที่เขาเกรงอกเกรงใจหลินหลันนั้น เป็นเพราะหลินหลันคือแม่ยายของเฉินเฟิง แม้ว่าหล
