บทที่ 74 เจ้าชายเปียโน
ตอนนี้จิตใจของสวีเฟยหรงสับสนมาก ในสถานที่เดิม เธอถูกเฉินเฟิงช่วยไปสองครั้งแล้ว
สวีเฟยหรงถอนหายใจเล็กน้อย วันนั้นในอดีตคนคนนั้นๆถูกรังแกจนหมดสภาพ แล้วมีพลังที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แม้แต่กู้ตงเชินงูพิษที่ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน ยังยินดีที่จะขายชีวิตให้กับเขา
อีกทั้งครั้งนี้ เขายังมีเรื่องกับตระกูลไป๋แห่งจินหลิงเพราะตนเองอีกด้วย บุญคุณในครั้งนี้ เธอควรจะทดแทนยังไงดี?
“คุณหนูสวี ผมส่งคุณไปที่โรงพยาบาลก่อนไหมครับ?” กู้ตงเชินเอ่ยถาม สวีเฟยหรงไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสเท่าไหร่ แต่เหตุเพราะความสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องกับเฉินเฟิง เขาจำเป็นต้องปฏิบัติตัวกับเธอด้วยความระมัดระวัง
“ไม่ต้องค่ะ ฉันไม่เป็นไร”สวีเฟยหรงส่ายหน้าไปมา เธอไม่ได้บอบบางขนาดนั้น
พึ่งพูดจบไป เสี้ยเมิ่งเหยากับเฉินเฟิงก็รีบตามมาในทันที
“เฟยหรง แกไม่เป็นอะไรใช่ไหม!” มองดูหัวของสวีเฟยหรงที่มีเลือดไหลออกมา เสี้ยเมิ่งเหยาอดไม่ได้ที่จะตกใจ
“เมิ่งเหยา ฉันไม่เป็นอะไร” สวีเฟยหรงยิ้มด้วยความเข้มแข็งแล้วส่ายหน้าไปมา ดวงตาคู่สวยของเธอแดงระเรื่อเล็กน้อย ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เธอก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา เผชิญหน้ากับเรื่องเมื่อกี้ แล้วจะไม่เป็นอะไรเลยได้ยังไง
ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินเฟิงสั่งให้กู้ตงเชินรีบมา เกรงว่าตอนนี้เธอคงจะเป็นศพไปแล้ว
“เฟยหรง มันเป็นคนทำใช่ไหม?” เสี้ยเมิ่งเหยามองไปทางกู้ตงเชินด้วยสีหน้าไม่พอใจ นึกว่ากู้ตงเ
