กใจ เมื่อก่อนทุกครั้งที่สวีเฟยหรงเจอกับเฉินเฟิง ล้วนต้องต่อล้อต่อเถียงกับเฉินเฟิงสองสามประโยค รู้สึกว่าเธอกับเฉินเฟิง เป็นคู่กัดกัน แต่ว่าตอนนี้ สวีเฟยหรงได้เจอกับเฉินเฟิง กลับต้องการที่จะหลบเลี่ยง
“เมิ่งเหยา เหมือนกับว่าเมื่อก่อนฉันจะเข้าใจในตัวเฉินเฟิงผิดไป……..” สวีเฟยหรงพูดขึ้น
เสี้ยเมิ่งเหยาขมวดคิ้ว
“เฉินเฟิงไม่ใช่คนที่ไร้ประโยชน์อย่างที่คนอื่นพูด ในทางตรงกันข้าม เขาเป็นคนที่มีความกล้าหาญมาก เป็นผู้ชายที่พิเศษมาก” นัยน์ตาของสวีเฟยหรงนั้นซับซ้อนมาก การหักหลังของส้งจุนในวันนี้ ทำให้เธอรู้อย่างแน่ชัด ว่าเธอคนก่อนนั้น โง่แค่ไหน
ผู้ชายคนหนึ่งไร้หรือไม่ไร้ประโยชน์นั้น ไม่สามารถมองแค่เรื่องเล็กๆในชีวิตประจำวัน แต่ต้องดูตอนที่เขาเผชิญหน้ากับเรื่องใหญ่ๆแล้วเขาตัดสินใจยังไง
ส้งจุนที่เธอฝากความหวังเอาไว้นั้น ในช่วงเวลาที่สำคัญ เขาทิ้งเธอไปโดยไม่แม้แต่จะหันหน้ากลับมา
ส่วนคนที่เธอเอาแต่ดูถูกว่าเป็นคนไร้ประโยชน์ กลับช่วยเธอเอาไว้ถึงสองครั้งติดต่อกัน
“เฟยหรง ทำไมแกถึงพูดแบบนี้?” เสี้ยเมิ่งเหยายิ่งอยู่ก็ยิ่งไม่เข้าใจ เมื่อก่อนตอนที่สวีเฟยหรงเจอเขา เธอเอาแต่พูดต่อว่าเฉินเฟิงเสียๆหายๆก่อนเธออีก หรือว่าครั้งนี้กินยาผิดไป
สวีเฟยหรงส่ายหน้าไปมา ยิ้มแล้วพูดขึ้น:“ไม่มีอะไร คราวหน้าต้องเห็นค่าเฉินเฟิงให้ดี พลาดจากคนนี้ เกรงว่าแกคงจะไม่ได้เจอคนที่ดีแบบนี้เป็นคนที่สองแล้ว”
สวีเฟยหรงไม่ได้พูดอะไร ความเป็