นใจนะ” ไป๋กว่างยี่หัวเราะร่า แต่ในใจกลับดูถูกส้งจุน
“ส้งจุนนายมันไร้ยางอาย!”สวีเฟยหรงตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอไม่คิดเลยว่าส้งจุนจะอ่อนแอขนาดนี้ แทบไม่ได้แม้แต่เฉินเฟิงด้วยซ้ำ
ส้งจุนสีหน้าเปลี่ยนสี เรื่องนี้สุดท้ายแล้วเขาก็คือไอ้ขี้ขลาด แต่ปากกลับไม่อยากยอมรับ เขาแย้ง “เฟยหรง ฉันกำลังคิดถึงตัวเธอนะ ผู้ชายดีๆ อย่างคุณชายไป๋ ตามปกติเธอไม่มีทางหาได้หรอก วันนี้ก็เป็นโอกาสดี……”
“ไสหัวไปซะ!”
ส้งจุนยังไม่ทันพูดจบ สวีเฟยหรงที่ใบหน้านองน้ำตาหยิบแก้วไวน์บนโต๊ะฟาดใส่หน้าเขา
ส้งจุนกรีดร้อง กุมหน้าตัวเองถอยหลังไปหลายก้าว
“สวีเฟยหรง ทำอะไรของเธอ?”ส้งจุนตะโกน ผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้วงั้นเหรอ ทำไมไม่ไปตีไป๋กว่างยี่ มาตีเขาทำไม
