กับกู้ตงเชิน ไม่มีทางที่เขาจะไม่รู้
ถูกตัดมือข้างหนึ่ง เรื่องใหญ่ขนาดนี้ เป็นธรรมดาที่หานหลงจะรู้ แต่กู้ตงเชินเก็บเรื่องนี้เป็นความลับตลอด เขาหาสาเหตุเท่าไหร่ก็ไม่ยอมเปิดเผย ตอนนี้ดูเหมือนว่า เรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับคุณชายเฉินแล้ว
“รู้แล้ว”เสิ่นหงชังพยักหน้า “ความหมายของนายก็คือ คุณชายเฉินเป็นคนตัดมือของกู้ตงเชินงั้นเหรอ?”
“ถ้ามันไม่ใช่อุบัติเหตุ ก็ต้องเป็นคุณชายเฉิน” หานหลงพูด
“เอาล่ะ เรื่องนี้เก็บให้อยู่ในใจเถอะ อย่าพูดถึงมันอีก”เสิ่นหงชังเตือน ก่อนหน้านี้เขาแค่กลัวตระกูลเฉินที่อยู่เบื้องหลังเฉินเฟิง แต่ตอนนี้ เขาเริ่มจะกลัวเฉินเฟิงคนคนนั้นขึ้นมาแล้ว
หลังจากกลับมาถึงบ้านกับเสี้ยเมิ่งเหยา ก็พบว่าสวีเฟยหรงไม่อยู่บ้านอีกแล้ว
เฉินเฟิงขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ เพราะเขาอาศัยอยู่ที่ชั้นหนึ่งของบ้าน ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าสองวันมานี้สวีเฟยหรงกลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ ตลอด แถมทุกครั้งที่กลับมาก็จะอบอวลไปด้วยกลิ่นเหล้า
เห็นได้ชัดว่า มีเรื่องอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับสวีเฟยหรง เพียงแต่เธอไม่ได้พูดออกมา เฉินเฟิงเองก็ไม่สะดวกจะถามนัก
หวังว่าจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนะ เฉินเฟิงถอนหายใจในใจ เพื่อนของเสี้ยเมิ่งเหยาน้อยมาตั้งแต่ไหนแต่ไร เพื่อนสนิทของเธอก็คือสวีเฟยหรงเพียงคนเดียว หากมีอะไรเกิดขึ้นกับสวีเฟยหรง เสี้ยเมิ่งเหยาก็คงไม่สบายใจ
