านั้นเอง เธอคิดไปถึงไหนแล้ว”เฉินเฟิงทำหน้าไร้เดียงสา
เสี้ยเมิ่งเหยามองเฉินเฟิงอย่างเคืองๆ เธอพบว่าเฉินเฟิงนับวันจะกล้าขึ้นเรื่อยๆ ถึงกับกล้าจะแทะโลมเธอแล้ว แต่เธอกลับชอบบรรยากาศของทั้งสองคนในตอนนี้มาก
ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้สนใจเฉินเฟิงมากนัก อยู่ด้วยกันสองคน แม้แต่พูดคุยกันก็ยังน้อย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหยอกเล่นกัน
แต่ว่านอกนี้ เธอกับเฉินเฟิงยิ่งเหมือนคู่สามีภรรยาหวานชื่นมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
หลังจากเฉินเฟิงออกไปจากชั้นบนสุดของอาคารหวงเห้า
สีหน้าจะเสิ่นหงชังเคร่งเครียดอย่างมาก
“นายบอกว่า คุณชายเพียงเฉินคนเดียว ไม่เพียงล้มบอดี้การ์ดสิบกว่าคนของจุนเหวินเท่านั้น แม้แต่ฟางเทาลูกน้องนายก็สู้คุณชายเฉินไม่ได้งั้นเหรอ?”
หานหลงยิ้มขืนพลางพยักหน้า “พูดจริงนะ เถ้าแก่เสิ่น จนถึงตอนนี้ฉันยังไม่อยากจะเชื่อ ว่าบนโลกจะมีคนอย่างคุณชายอยู่ด้วย ไม่ต้องพูดถึงฝีมือของเขา ภูมิหลังก็ยังน่ากลัว คุณว่า คนที่เป็นเหมือนมังกรกลางหมู่มนุษย์แบบนั้น ทำไมถึงยอมไปเป็นลูกเขยตัวเล็กๆ ในตระกูลเสี้ยได้”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”เสิ่นหงชังถอนหายใจ แล้วพูดต่อ “ตั้งแต่ตอนเริ่มต้น ก็ไม่เคยมองคุณชายเฉินคนที่ได้ทะลุเลย ตอนนี้ก็ยิ่งไม่มองไม่ออก”
“จริงสิ เถ้าแก่เสิ่น ไม่นานมานี้ ได้ยินเรื่องที่กู้ตงเชินถูกตัดมือข้างหนึ่งรึยัง?” หานหลงถามอย่างไม่แน่ใจ กู้ตงเชินกับเขาก็เป็นราชาของโลกใต้ดินที่เมืองชางโจวเหมือนๆ กัน ดังนั้นเมื่อเกิดอะไรขึ้น