ฉินเฟิง คือคนที่เขาต่อกรดด้วยไม่ได้!
“ท่านหาน พวกเรามีคนตั้งมากขนาดนี้….”ลูกน้องที่ไม่เชื่อ ไม่ได้รู้สึกว่าเฉินเฟิงมีอะไรขนาดนั้น
“ไม่ต้องพูดแล้ว!” หานหลงโบกมือ มองเฉินเฟิงด้วยใบหน้านิ่งสงบ “คุณเฉิน ตั้งแต่วันนี้ ผมหานหลงคือสุนัขตัวหนึ่งของคุณ ถ้าคุณสั่งให้ผมไปกัดใคร ผมก็จะกัด!”
“ดี！”
เฉินเฟิงหรี่ตา ตอบอย่างเรียบง่าย หานหลงคนนี้ ยกได้วางได้ไม่ยึดติด ทั้งยังเป็นนึงอันดับหนึ่ง ถ้าไม่บังเอิญมาเจอเขา คงจะสร้างชื่อเสียงกระฉ่อนในชางโจวได้จริงๆ
แต่การตามเขามา ก็ไม่ได้แปลว่าหานหลงจะย่ำแย่กว่าในอดีต กลับกันจะเป็นเวทีที่ใหญ่ขึ้นอีก
“จุนเหวิน เรื่องก่อนหน้านี้ของนายกับคุณเฉิน ลุงเข้าไปยุ่งด้วยไม่ได้แล้ว แต่ลุงแนะนำว่าก้มหัวให้คุณเฉินแล้วขอโทษซะ คนใจกว้างอย่างเขาก็คงจะไม่คิดเล็กคิดน้อยอะไรกับนาย”สายตาของหานหลงหันมาที่เสิ่นจุนเหวินอีกครั้ง อันที่จริงถ้าให้บอกคนที่เขาเกลียดที่สุด ตอนนี้เสิ่นจุนเหวินต้องติดสามอันดับแรกแน่ ยังไงเสียก็เป็นเพราะเสิ่นจุนเหวิน เขาถึงได้มาจมปลักแบบนี้
แต่เรื่องมันก็มาถึงนี่แล้ว เขาก็ไม่มีทางทำอะไรเสิ่นจุนเหวินได้ ถึงยังไงคนที่หนุนหลังเสิ่นจุนเหวินอยู่ก็ยังมีเสิ่นหงชัง จึงทำได้แค่เป็นผู้สร้างสันติ แก้ไขความขัดแย้งระหว่างเสิ่นจุนเหวินกับเฉินเฟิง ไม่อย่างนั้น หากเฉินเฟิงจะให้เขาจัดการกับเสิ่นจุนเหวิน เขาจะทำยังไง?
เสิ่นหงชังเองก็ไม่ใช่คนที่เขาจะไปเล่นด้วย!
เสิ่นจุนเหวินหน
