”
ที่จริงแล้วฟางเทาตายได้ยังไงนั้น เฉินเฟิงก็พอจะรู้อยู่ ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ ในทรวงอกจะมีลมปราณ ปราณนี้ จะช่วยให้ผู้ฝึกมีพลังในการต่อสู้ มันคือชีวิตของนักสู้
นักสู้มากมายพัฒนาฝีมือในเส้นทางศิลปะการต่อสู้ได้ด้วยลมปราณนี้
แต่ถ้าวันหนึ่ง นักสู้ได้การกระทบกระเทือน มองไม่เห็นไฟแห่งการต่อสู้ของตัวเอง ปราณนั้นก็จะสลายไป ไม่อาจคงอยู่ได้
หากเฉินเฟิงเดาไม่ผิด ลมปราณของฟางเทาจะต้องแข็งแกร่งมาก
ความแข็งแกร่ง แสดงให้เห็นว่าฟางเทามีความเพียรมาก ความเพียรนั้นเป็นเรื่องที่ดี ซึ่งหมายความว่าเมื่อนักสู้ฝึกวิชา ความคิดจะบริสุทธิ์หมดจด ทุ่มเท และก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
แต่บางครั้ง การฝืนมากไปก็ไม่ใช่เรื่องดี
เหมือนกับฟางเทา เพราะว่าฝืนเกินไป หลังจากได้เห็นความแข็งแกร่งของเฉินเฟิง ก็เริ่มคิดว่าความมานะของตัวเองตลอดหลายปีมานี้มีประโยชน์อะไรบ้าง
เมื่อได้ยินคำพูดสุดท้ายของเฉินเฟิง หลังจากที่ถูกเฉินเฟิงทำร้ายจนไม่มีชิ้นดี ฟางเทารู้สึกย่ำแย่และสิ้นหวังกับตัวเองอย่างที่สุด
ความโกรธแล่นปราดทำร้ายหัวใจของเขา แล้วเสียชีวิตในทันที
การตายแบบนี้ เป็นเรื่องยากที่คนธรรมดาจะทำความเข้าใจ
แต่เฉินเฟิงในฐานะนักสู้ ก็พอจะเข้าใจได้คร่าวๆ
พูดได้ว่า ฟางเทาไม่ได้ถูกเฉินเฟิงฆ่าแต่อย่างใด แต่เขาฆ่าตัวเองตาย ตายด้วยความสงสัยและความสิ้นหวังในตัวเอง
ในสายตาของเฉินเฟิง คนแบบฟางเทาไม่เหมาะที่จะเป็นนักสู้ เขาเปราะบางเกินไป
นักสู้จะต้อง
