ยืนหยัดต่อสู้ทั้งกับฟ้าดิน และอย่างยิ่งจะต้องต่อสู้กับตัวเองให้ได้!
ถ้าแม้แต่ตัวเองยังเอาชนะไม่ได้ ฟางเทาก็คงไม่ได้ถูกกำหนดให้ได้รับความสำเร็จมากมายนัก
แต่หานหลงนั้นไม่ได้คิดมากถึงขนาดนั้น ในตอนนั้น ไฟแห่งโทสะพลุ่งพล่านในดวงตาของเขา ฟางเทาเป็นไพ่ใบใหญ่ที่สุดในมือของเขา ก็เพราะมีฟางเทาอยู่ เขาถึงได้รักษาอำนาจไว้ได้อย่างมั่นคงในหลายปีมานี้ จนวันนี้ฟางเทาตายแล้ว ซึ่งก็หมายความว่าสมดุลที่ละเอียดอ่อนระหว่างเขากับกู้ตงเชินได้แตกหักลงแล้ว
เขตเมืองทางตะวันออกของเขา จะถูกกู้ตงเชินรวบไป
ถ้าเสียอิทธิพลที่เสียเวลาจัดการนานหลายปี หานหลงไม่มีทางยอมรับได้แน่!
“เฉินเฟิง นายต้องมารับช่วงต่อให้ฉัน!” หานหลงกัดฟันพูด
เฉินเฟิงพูดเนิบๆ “จะให้ฉันรับช่วงอะไรล่ะ?”
“ฉันจะให้ตัวเลือกนายสองอย่าง อย่างแรก ชดใช้ชีวิตของฟางเทาซะ!”
“อย่างที่สอง ให้นายเข้ามาแทนตำแหน่งของฟางเทา มาทำงานชดใช้ให้ฉันสิบปี!”
หานหลงเอ่ยอย่างเยือกเย็น แม้ว่าการตายของฟางเทาจะทำให้เขาปวดใจมาก แต่ในตอนนี้ เจ็บใจไปก็ไม่มีประโยชน์ สำหรับเขา การปกป้องอาณาเขตของตัวเองนั้นสำคัญกว่า ซึ่งต้องมีมือดีเข้ามาแทนที่ตำแหน่งของฟางเทา
เฉินเฟิงนั้นเหมาะสมมาก ถึงแม้จะไม่แกร่งเท่าฟางเทา แต่เขาก็ไม่ได้อ่อนแอแน่นอน นั่นเพียงพอที่จะคุมกู้ตงเชินไว้ได้
หานหลงเชื่อว่า ถ้าเฉินเฟิงไม่โง่ เขาจะต้องเลือกข้อสองอย่างแน่นอน
“ฉันขอเลือกข้อที่สาม!”เฉินเฟิงพูดพลางยิ้มเล็กน้อ
