ย
ข้อสาม? หานหลงอึ้ง ตัวเขาไม่ได้ให้ตัวเลือกที่สามกับเฉินเฟิงสักหน่อยนี่?
สีหน้าของเสิ่นจุนเหวินเปลี่ยนไปอย่างมาก เขารู้ความหมายเบื้องหลังคำพูดของเฉินเฟิงดี เพราะในเวลาครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ เขาเองก็ยื่นข้อเสนอให้กับเฉินเฟิงเหมือนกัน
“ลุงหาน ผม…”เสิ่นจุนเหวินเผลอคิดจะเอ่ยเตือนหานหลงออกไป
แต่ยังไม่ทันพูดอะไร เฉินเฟิงก็ก้าวเข้ามาประชิดหานหลง หานหลงถอยหลังด้วยความตกใจ แต่แล้วก็รู้สึกแน่นขัดที่ลำคอ จากนั้นเขาก็ถูกเฉินเฟิงยกลอยขึ้นทั้งตัว การกระทำทั้งหมดนี้ไม่มีโอกาสที่จะตอบโต้เลยแม้แต่น้อย
“ไปตายซะ!”
“เฮ้ย! ปล่อยลุงหานซะ!”
เมื่อเห็นเท้าของหานหลงที่ลอยขึ้นเหนือพื้น เหล่าลูกน้องในตอนนั้นตาแทบถลน ก่อนค่อยก้าวมาข้างหน้า
เฉินเฟิงยิ้มเย็น ออกแรงบีบที่คอของหานหลงเล็กน้อย สีหน้าของหานหลงก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำทันที รีบโบกมือห้ามลูกน้องที่อยู่ข้างหลัง
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นล้วนตกตะลึง ใครจะคาดคิด ว่าสถานการณ์จะกลับตาลปัตรอย่างรวดเร็ว ไม่นานก่อนหน้านี้ ทั้งสองฝ่ายกำลังต่อสู้กันอยู่ แม้แต่หานหลงที่ได้เปรียบด้วยกำลังพล เพียงพริบตาก็ถูกเฉินเฟิงจัดการราวกับฟ้าแลบ ชีวิตถูกกุมไว้ในมือของเฉินเฟิง
“ไอ้ของเก่า กล้ามาต่อรองกับฉัน ไม่รู้จักชะโงกดูเงาตัวเองซะบ้าง!”เฉินเฟิงหัวเราะอย่างเย็นชา เขาเป็นพวกต้องพูดด้วยดีๆ ถึงจะยอมทำให้ ถ้าหากหานหลงยอมระงับอารมณ์แล้วมาคุยกับเขา เรื่องราวก็ยังพอจะดึงกลับมาได้บ้าง แต่หาน
