หลงกลับใช้วิธีข่มขู่หลอกล่อให้เขายอมทำ ทำเหมือนเขาเฉินเฟิงเป็นเด็กสามขวบ?
“อั่ก…มีอะไร…คุยกัน…ดี..ดี” ใบหน้าของหานหลงเปลี่ยนเป็นสีฟ้า หายใจลำบาก สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ตอนนี้เขาคิดว่าฟางเทาอาจจะไม่ได้ตายด้วยเล่ห์เหลี่ยมของเฉินเฟิง แต่เพราะพลังที่แท้จริงของเฉินเฟิงเอง!
“ตอนนี้คิดจะพูดกันดีๆ แล้วเหรอ?”เฉินเฟิงหรี่ตา สีหน้าเย็นชาพลันเย็นเยือก “สายไปแล้ว!”
“ไว้…ไว้ชีวิต!”เมื่อรู้สึกถึงแรงบีบของมือใหญ่ที่คอของตัวเอง หานหลงก็หวาดกลัวจับใจ ทั้งตัวราวถูกห่อหุ้มด้วยเงาแห่งความตาย
“ตาย! หรือจะเป็นหมาให้ฉัน! เลือกเอาเอง!”เฉินเฟิงเอ่ย เขาเองก็ไม่สามารถฆ่าหานหลงต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ได้ ถึงได้พูดแบบนั้น ที่จริงแล้วมันคือการพนันว่าหานหลงคงไม่กล้าเอาชีวิตตัวเองเป็นเดิมพัน
เหล่าลูกน้องของหานหลงกำหมัดแน่น ขบฟันจนแทบจะหัก พวกเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะมีวันที่หานหลงที่เรียกกันว่าเป็นราชาใต้ดินจะถูกทำให้อับอายเหมือนไก่ในเล้าแบบนี้ มันทำให้พวกเขาเจ็บปวดยิ่งกว่าถูกฆ่าเสียอีก
เสิ่นจุนเหวินในตอนนั้นเหมือนหัวใจแขวนไว้บนเส้นด้าย หานหลงจะตอบตกลงไหม?
ในชางโจว เขาคือราชาใต้ดินที่เด็กร้องไห้ยังต้องหยุด บุคคลที่อำนาจล้นเหลือ เขาจะตอบตกลงเป็นสุนัขรับใช้ให้คนไม่รู้หัวนอนปลายเท้ารึเปล่า?