้นออกมา
“ตูม!”
ฟางเทาลงมืออย่างอุกอาจ เสียงกำปั้นดังแหวกอากาศ
เฉินเฟิงบิดตัวไปทางซ้ายเล็กน้อย เพื่อหลบหมัด
แต่แล้ว การโจมตีที่รุนแรงกว่าเดิมก็กระหน่ำใส่เฉินเฟิงราวห่าฝน
เฉินเฟิงถอยหลังไม่หยุด แต่ไม่ใช่เพราะสู้ฟางเทาไม่ได้ แต่เพราะเฉินเฟิงพบว่า ทักษะการใช้หมัดของฟางเทานั้น ดูคล้ายกับที่เขาเคยเห็นเมื่อสามปีก่อน ผู้สอนวิชามวยให้กับฟางเทา เคยเข้าร่วมในการตามล่าตัวเขาเมื่อสามปีก่อน!
แววตาของเฉินเฟิงเริ่มเปลี่ยนไป ไม่นึกว่าจะมีความน่ายินดีที่ไม่คาดคิดแบบนี้ กลุ่มคนที่ตามล่าตัวเขาเมื่อสามปีก่อน เฉินเฟิงยังจำได้ดีอยู่เสมอ ในตอนนั้นแม้ส่วนใหญ่จะสวมหน้ากาก แต่เฉินเฟิงยังจดจำเทคนิควิชาของพวกเขา รอแค่เพียงโอกาสที่จะเอาคืนไปทีละคน!
วันนี้เป็นโอกาสที่เขาจะได้ใช้ประโยชน์จากการประมือกับฟางเทา เพื่อขุดหาคนที่อยู่เบื้องหลัง
ความคิดของเฉินเฟิงนั้นไม่มีใครล่วงรู้ พวกเขาเห็นเพียงแค่ เฉินเฟิงถูกฟางเทาต้อนเข้าไปเรื่อยๆ ดูเหมือนจะล้มลงได้ทุกเมื่อ
บนใบหน้าของหานหลงยังคงประดับยิ้ม แต่ในใจกลับมีความรู้สึกเสียดายอยู่นิดหน่อย สามารถต้านทานการโจมตีที่รุนแรงของฟางเทาได้ขนาดนี้ เป็นเมล็ดพันธุ์ที่ดีทีเดียว หากไม่ใช่เพราะหัวแย่ไปหน่อย เขาก็คิดอยากจะเก็บเฉินเฟิงมาใช้งานอยู่เหมือนกัน
“ตูม!”
ฟางเทาหายใจหอบ กำปั้นพุ่งไปอีกหมัด ก่อนชนเข้ากับผนังด้านหลังของเฉินเฟิง ผนังคอนกรีตแตกร้าวเป็นใยแมงมุมจากศูนย์กลางกำปั้นของฟางเท
