า
ทุกคนล้วนตื่นตะลึง ฟางเทาทำให้ทุกคนทึ่งกับพละของเขากำลังอีกครั้ง หมัดที่สามารถทุบผนังคอนกรีตได้ หากว่ามันมาอยู่บนตัวคนจะเป็นภาพที่สยองขวัญขนาดไหน
น่ากลัวว่ามันคงจะโดนเจาะเป็นรูน่ะสิ และก็ไม่แปลกที่เฉินเฟิงทำตัวสง่าผ่าเผยเมื่อก่อนหน้านี้จะกุมหัวหนีอย่างลนลาน แท้จริงเขากำลังเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่น่าหวาดหวั่น
เสิ่นจุนเหวินกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น เฉินเฟิง นายเจ๋งมากไม่ใช่รึไง! ฉันก็อยากจะเห็น ว่าครั้งนี้นายจะงัดอะไรออกมาอีก!
ทุกคนล้วนชื่นชมฟางเทา ยกเว้นก็แต่ตัวฟางเทาเอง
ไม่มีใครเข้าใจชัดเจนไปกว่าฟางเทา ว่าเฉินเฟิงน่ากลัวแค่ไหน!
ในการฝึกฝนวิชาการต่อสู้กว่าสิบปี ฟางเทาไม่เคยรู้สึกย่อท้อหมดหวังแบบนี้มาก่อน เขาไม่เคยรู้สึกถึงกำแพงที่ไม่อาจผ่านไปเท่านี้มาก่อน
เขารู้สึกได้ ว่าเฉินเฟิงกำลังหยอกเล่นกับเขา เหมือนกับแมวตัวหนึ่งที่ไล่จับหนู ถึงแม้ว่าจะกินได้ในคำเดียว แต่ก็ไม่ยอมกิน!
ฟางเทาหอบเหนื่อย ดวงตาก่ำเลือด เขาต้องการแค่ต่อยเฉินเฟิงให้ได้สักหมัด ไม่งั้นตายแน่!
ต่อให้แตะตัวได้ก็ไม่ใช่คู่มืออยู่ดี เขาไม่สามารถรับความพ่ายแพ้ที่น่าหงุดหงิดขนาดนี้
“อาจารย์ของนายคือใคร?”จนถึงตอนนี้ เฉินเฟิงพูดขึ้นมากะทันหัน
ฟางเทายิ้มเฝื่อน ที่แท้อีกฝ่ายเล่นกับเขามาตั้งนาน ก็เพราะอยากรู้ว่าอาจารย์ของเขาคือใคร
แล้วฟางเทาจะบอกมั้ย? ให้ตายเขาก็ไม่พูด!
หลังจากปัดป้องหมัดของฟางเทา เฉินเฟิงเห็นความโกรธและผิดหวัง
