บทที่ 58 ไวน์แดงกับเบียร์
ในคอมเม้นต์เริ่มสารภาพรักกับเสี้ยเมิ่งเหยา แววตาของเสิ่นจุนเหวินก็สว่างวาบขึ้นมา
ก่อนหน้านี้เขาได้ยินสวีเฟยหรงพูดถึงเสี้ยเมิ่งเหยาเพียงครั้งเดียว แต่ว่าในใจเขาตอนนั้น กำลังอยู่กับสวีเฟยหรงเพียงคนเดียว ดังนั้นเลยไม่ได้สนใจเสี้ยเมิ่งเหยา แต่เมื่อได้เจอในวันนี้ เสิ่นจุนเหวินกลับรู้สึกเสียดาย เพราะเธอสวยงามกว่าสวีเฟยหรงเป็นไหนๆ เขาน่าจะสังเกตได้ตั้งนานแล้ว
ไม่แน่ว่าอาจจะน่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเสี้ยเมิ่งเหยาบ้างก็ได้
นี่เป็นครั้งแรกที่เสิ่นจุนเหวินอิจฉาเฉินเฟิง ในขณะเดียวกันสามารถควงผู้หญิงสวยๆ ในเวลาเดียวกันได้อีก คนไร้ประโยชน์นี่ มันมีดีอะไรนักนะ！
“เมิ่งเหยา วันนี้คุณสวยจังเลย…”
เสิ่นจุนเหวินยื่นมือออกมา ใบหน้าหล่อเหลาก็เผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา ใครจะไปรู้ว่าเขายังไม่ทันจะพูดจบ เสี้ยเมิ่งเหยาก็เดินผ่านด้านข้างเขา ตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่ได้มองเขาเลยแม้แต่น้อย
เสิ่นจุนเหวินยื่นมือออกมาเก้อ แต่ใบหน้ายังคงยิ้มอยู่ ใบหน้าของเขาเริ่มมีความโกรธเล็กน้อย ทำไมถึงไม่ได้มีท่าทีเหมือนกับที่คิดเอาไว้นะ？หรือว่าหลินหลันไม่ได้บอกเธอ ว่าตอนนี้เธอเป็นคนของตัวเองแล้ว？
เสิ่นจุนเหวินสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเตรียมตัวกลับเข้าไปนั่งที่เดิม
แต่กลับมองเห็น ว่าเฉินเฟิงเข้าไปนั่งในที่ของตัวเองแล้ว สีหน้าของเสิ่นจุนเหวินก็เริ่มเคร่งเครียดขึ้นแล้ว
“ใครให้คุณไปนั่งตรงนั้น！”
เสิ่นจุนเหวินอับอายจนเป
