ni Contiมายกย่องขนาดนี้แล้ว
เมื่อเห็นว่าเฉินเฟิงไม่ตอบรับอะไร เสิ่นจุนเหวินเลยบ่นพึมพำ： “รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงไม่ให้พนักงานเอาไวน์มาให้คุณ？”
“กลัวว่าฉันจะดื่มจนเปลืองเหรอ？” เฉินเฟิงพูดขำๆ
น้ำเสียงของเสิ่นจุนเหวินเปลี่ยนไป： “คุณนี่กล้าเหลือเกิน แน่นอนว่า ถึงคุณจะดื่มไป คุณก็ไม่รู้เรื่องอยู่ดี ไวน์ดีขนาดนี้ มีแค่คนที่เข้าใจเหล้าเท่านั้นแหละ ถึงจะรู้ว่ามันดีอย่างไร คนแบบคุณ ดื่มแค่เบียร์ก็พอแล้ว”
เสิ่นจุนเหวินยิ้มเยาะเย้ย พลางดีดนิ้วแล้วพูดว่า： “หยิบเบียร์ให้เขาสักลังสิ”
“ได้ครับ คุณชายเสิ่น”
“รอสักครู่ เอาเบียร์ให้ฉันสักลังด้วยสิ” ในตอนนั้นเอง เสี้ยเมิ่งเหยารีบพูดตามออกไป ขนาดRomani Contiที่อยู่ด้านหน้า เธอไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย
สีหน้าของพนักงานดูลำบากใจพลางมองเสิ่นจุนเหวิน เพราะอยากรู้ว่าเสิ่นจุนเหวินจะหมายความว่าอย่างไร การมาทำที่นี่ แววตาก็คงจะไม่ไปไหนไหล ตั้งแต่เฉินเฟิงกับเสี้ยเมิ่งเหยาเดินเข้ามา เธอก็ดูออก ว่าเสิ่นจุนเหวินนั้นเกลียดเฉินเฟิงมาก ดังนั้นจึงพยายามทำให้เฉินเฟิงลำบากใจ แต่เสี้ยเมิ่งเหยา……
เสิ่นจุนเหวินโกรธมากกว่าเดิม ไอสารเลวนี่มันเกินไปจริงๆ เอาRomani Contiราคาแพงมาวางตรงหน้ายังไม่ดื่มเลย แต่กลับไปกินเบียร์ราคาถูกกับไอคนไร้ประโยชน์นี่
“เมิ่งเหยา คุณเองก็ชอบดื่มเบียร์ไม่ใช่เหรอ？พูดเร็วกว่านี้หน่อยสิ ถ้าบอกเร็วฉันก็จะให้คนเอาเบียร์มา เบียร์หลายลังนั้น ฉันไม่ได้ดื่มมาตั้
