หรอ？
“พี่สะใภ้ ทำไมคุณต้องมาตบฉัน？ความตายมาเยือนอะไร？” หลินหลันจับหน้าตัวเอง พลางถามด้วยสีหน้าสงสัย “คุณชายเสิ่นเขาก็จ่ายเงินมาแล้วไม่ใช่เหรอ？คุณกำลังเป็นห่วงอะไรเหรอ？”
“เงินของเสิ่นจุนเหวิน คุณกล้ารับเหรอ？” ซุนกุ้ยฟางกัดฟันถาม
“มีอะไรที่ต้องไม่กล้าด้วย” หลินหลันเบะปาก “แต่ว่าฉันเป็นภรรยาในอนาคตของเขานะ เขาไม่กล้าทำอะไรฉันหรอก”
“ถ้าเกิดเป็นฉัน ฉันเองก็เปิดโลกกว้างแล้ว เมื่อเห็นว่าฉันถูกเฉินเฟิงทำร้ายมาถึงสามปี ก็คงจะมีความสุขน่าดู ดังนั้นการเอาคนรวยอันดับต้นๆ อย่างเสิ่นจุนเหวินมา”
“รอให้เมิ่งเหยาแต่งงานเข้าบ้านตระกูลเสิ่นก่อน ฉันก็จะกลายเป็นภรรยาที่รวยที่สุดในชางโจว ฮ่าๆ คิดไม่ถึงเลยว่าหลินหลันอย่างฉันก็จะได้เจิดจรัสขึ้นสักวัน พี่สะใภ้ เดี๋ยวคุณรอดูแสงที่จะสาดส่องฉันเถอะ” หลินหลันตกอยู่ในความเพ้อฝันต่อชีวิตที่หรูหราในอนาคตแล้ว โดยที่ไม่รู้เลย ว่าซุนกุ้ยฟางที่อยู่ข้างๆ กำลังมีแววตาผิดหวัง
ช่วยไม่ได้ คนโง่แบบนี้ไร้ทางช่วยแล้วจริงๆ
ถ้าเกิดว่าเป็นเงินสิบยี่สิบล้านก็ยังพอว่า ไม่แน่ว่าเสิ่นจุนเหวินอาจจะใจดี แล้วให้เงินกับหลินหลันจริงๆ
แต่นี่มันร้อยล้าน！
อีกอย่างถ้าเกิดว่าเสิ่นจุนเหวินใจแคบกว่านี้ ก็คงจะคิดว่าทั้งสามคน รวมหัวกับจางตงเฉินเพื่อหลอกเงินของเขา
ดังนั้นเขาจะต้องแก้แค้นแน่นอน เบื้องหลังของจางตงเฉินยังมีตระกูลจาง แต่พวกเธอล่ะ มีเบื้องหลังเป็นใคร？
เสี้ยหยุนเสิ้งเหรอ？กลัวว่าอีกไม่น
