านจะเคลียร์กับพวกเธอไม่ทันเสียด้วยซ้ำ
ซุนกุ้ยฟางรู้สึกแย่ที่ครั้งนี้มันคือการหาเรื่องใส่ตัวเองแท้ๆ ในตอนแรกเธออยากจะพาแกะเข้ามามากกว่า แต่สุดท้ายกลับเป็นหมาป่าแทน
ตอนนี้หมาป่าตัวนี้มันจะกินคนแล้ว เลยไม่มีใครช่วยเธอได้
ทำได้แค่คาดหวังกับเสี้ยเมิ่งเหยา หวังว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจะช่วยคุยให้เสิ่นจุนเหวินได้ และคงจะปล่อยพวกเธอไปได้
หลังจากที่จางตงเฉินพาหญิงชาวยูเครนออกไป ก็ตรงไปที่ลานจอดรถ ก็เห็นว่าไม่มีใครอยู่แถวๆ นั้นเลย จางตงเฉินเลยโทรหาใครสักคน
“นายน้อย เป็นไปตามที่คุณคาดเอาไว้ คนโง่อย่างเสิ่นจุนเหวินมาจริงๆ ด้วย” แววตาของจางตงเฉินก็ส่อประกายของความยินดีออกมาเป็นอย่างมาก
ถ้าเกิดว่ามีใครสักคนมาเห็นท่าทีของจางตงเฉิน ทุกคนจะต้องตกใจเป็นอย่างมากแน่ ถ้าเกิดว่าสามารถให้คุณชายน้อยของตระกูลจางดีใจขนาดนี้ ภาพลักษณ์จะเป็นอย่างไร
“อือ สุดท้ายเขาจ่ายเงินไปเท่าไหร่ล่ะ” เสียงในโทรศัพท์นั้นมันดูสงบนิ่งมาก ราวกับว่าพอจะเดาได้
“เก้าสิบเก้าล้านเก้าแสน！” จางตงเฉินตอบ
“ดีมาก ตงเฉิน คุณทำเรื่องนี้ได้ดีเลย” มุมปากของเฉินเฟิงยิ้มขึ้น ครั้งนี้จัดจางตงเฉินส่งไป มันดีจริงๆ เลย
“นายน้อยชมเกินไปแล้ว เป็นเพราะการแนะนำของนายน้อยทั้งนั้นเลย” เสียงของจางตงเฉินดูมีความสุขมาก คำพูดของเขา ถึงแม้ว่าจะมีความดีใจอยู่มาก แต่ในใจนั้นเคารพเป็นอย่างยิ่ง เพราะว่าหลังจากที่เขาบอกรายชื่อของคนที่ร่วมงานประมูลกับเฉินเฟิง เฉินเฟิงก็พ
