้ฉันจะฆ่าคุณให้ตายเลย！”
เสิ่นจุนเหวินข่มขู่อย่างโหดร้าย จางตงเฉินทำให้เขาเสียหน้ามามากพอแล้ว ตอนนี้ซุนกุ้ยฟางกลับไม่อยากจะรักษาหน้าเขาอีก นี่มันยากตายหรือไง
“ฉันจะรับเอาไว้ ฉันรับเอาไว้ก็ได้ค่ะ คุณชายเสิ่น คุณอย่ามาทำร้ายฉันอีกเลย” เสิ่นจุนเหวินพูดมาขนาดนี้แล้ว ซุนกุ้ยฟางก็ไม่กล้าพูดอะไรไปมากกว่านี้ ความโกรธแค้นของเสิ่นจุนเหวินนั้น ทำได้เพียงทำอะไรอย่างระมัดระวัง
เมื่อเห็นซุนกุ้ยฟางรับบัตรไป สีหน้าทุกคนก็ยิ่งแปลกใจขึ้นไปอีก เพราะไม่มีใครคาดคิด ว่ามันจะเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมา เงินจำนวนหนึ่งร้อยล้าน คนหนึ่งก็พยายามจะให้ ส่วนอีกคนก็ไม่กล้ารับเอาไว้
พูดได้เพียงว่า ครั้งนี้จางตงเฉินร้ายมาก หลอกลวงเสิ่นจุนเหวินให้ตายใจได้ขนาดนี้ จนกระทั่งเสิ่นจุนเหวินพูดอะไรไม่ออกเลยทีเดียว
“คุณเก็บเงินเอาไว้ คืนพรุ่งนี้พาเสี้ยเมิ่งเหยามาหาฉันที่อาคารหวงเห้า ถ้าเกิดถึงตอนนั้นแล้วฉันไม่เจอใคร พวกคุณสามคน ต้องโดดลงจากยอดตึกอาคารหวงเห้าซะ！”
เสิ่นจุนเหวินมองซุนกุ้ยฟางกับหลินหลันด้วยแววตาคมลึก ก่อนจะพูด ถึงแม้ว่างานประมูลวันนี้เขาจะได้ตามเป้าหมายของเขา แต่เขากลับดีใจไม่ออกเลย
ในทางกลับกันเขากลับเจ็บปวด เพราะว่าเราต้องจ่ายเงินไปมาก การจ่ายไปร้อยล้านนี้ไป เพื่อหลอกลวงเฉินเฟิง เมื่อคิดๆ ไปก็รู้สึกเจ็บใจจนแทบจะมีเลือดไหลออกมา
“อีกอย่าง จางตงเฉิน กล้ามาหาเรื่องฉัน ก็รีบเตรียมเงินในการตอบแทนไว้ให้ดีเถอะ！” ก่อนจะไป
