ินจะมีปฏิกิริยาอย่างไร
“โอเค ดี ไอ้เวรนี่กล้ามาก!” เสิ่นจุนเหวินตัวสั่นด้วยความโกรธ สวีเฟยหรงนั้นอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ ไอ้คนไร้ค่านี่กล้ายอมรับออกไปเหรอ? เขาไม่เห็นเหรอว่า เสิ่นจุนเหวินไม่ใช่คนธรรมดา? เขาไม่กลัวการแก้แค้นของ เสิ่นจุนเหวินหรือ?
สวีเฟยหรงรู้สึกไม่เชื่ออย่างมาก เป็นเวลานานแล้วที่ภาพของเฉินเฟิงในสายตาของเธอนั้นเป็นคนที่ขี้อายไม่ค่อยกล้าและหวาดกลัว ทำไมจู่ๆเขาถึงได้กลายเป็นคนที่ไม่เกรงกลัวอะไรเลย? เขามีความมั่นใจมาจากไหนหรือว่าแค่อยากแสดงออกต่อหน้าเขาและไม่อยากโดนดูหมิ่น?
“ยังไม่รีบไสหัวออกไปอีก? หรือว่าอยากจะพักค้างคืนที่นี่ด้วย?” เฉินเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เขาไม่ได้คิดอะไรมากมายเท่าสวีเฟยหรง เขาแค่คิดว่าเสี้ยเมิ่งเหยาควรจะอาบน้ำเสร็จได้แล้ว
เมื่อเขาได้ยินคำว่า ‘ค้างคืน’ สายตาของเสิ่นจุนเหวินก็เดือดพล่านด้วยความโกรธ เขานึกไม่ถึงว่าหลังจากที่เขาจากไปผู้หญิงที่เขาชอบมานานกว่าสิบปีจะถูกกดขี่โดยเฉินเฟิง วิธีการเล่นกับคนป่าเถื่อนความอัปยศอดสูแบบนั้นทำให้ เสิ่นจุนเหวินอยากจะอาเจียนเป็นเลือด
อย่างไรก็ตามเขายังไม่มีอะไรที่อยากจะวุ่นวายกับเฉินเฟิง
“ไอ้เวรนี่แล้วก็สวีเฟยหรงคนชั่ว คอยดูเถอะ ฉันจะทำให้พวกคุณได้รู้ว่าอะไรคือความเป็นความตาย!” สายตาของเสิ่นจุนเหวินเต็มไปด้วยความพอไม่ใจ หลังจากพูดคำพูดที่รุนแรงเขาก็จากไปโดยไม่หันกลับมามอง
