กต่างกันไม่มากกว่านี้ แต่ว่าวันนี้เฉินเฟิงกลับแสดงพลังการต่อสู้ที่เหนือกว่าคนธรรมอยู่ต่อหน้าเธอ
สามารถทำให้คนโหดร้ายที่ต่อสู้อยู่บนถนนมาโดยตลอดอย่างหลินต้าจูนแบบนี้ ล้มลงอย่างง่ายดาย เฉินเฟิงย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
หลินต้าจูนที่นอนอยู่บนพื้น ในเวลานี้เพียงรู้สึกว่ากระดูกทั้งตัวเหมือนแตกกระจายไปหมดเลย ต่อเฉินเฟิงทั้งเกลียดทั้งกลัว เขาไม่ค่อยเข้าใจ คนไม่เอาไหนที่ทุกคนล้วนรังแกได้อย่างนี้ ทำไมจู่ๆจะมีพลังที่น่ากลัวเช่นนี้ขึ้นมา
“ฆ่าคนแล้ว ฆ่าคนแล้วล่ะ! สัตว์เดรัจฉานที่สูญเสียมโนธรรมตัวนี้ รังแกลูกกำพร้าหญิงหม้ายอย่างพวกเราล่ะ”
“ทุกคนรีบมาจัดการหน่อยเถอะ”
“ถ้าไม่มีคนสนใจพวกเราอีก พวกเราก็จะถูกสัตว์เดรัจฉานตัวนี้ตีจนตายแล้วล่ะ”
เห็นหลินต้าจูนล้วนไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้กับเฉินเฟิง ซุนกุ้ยฟางหมุนลูกตา เริ่มร้องไห้อย่างรุนแรงทันที แกล้งทำเป็นสภาพที่ความทุกข์ทรมานยิ่งใหญ่ความแค้นลึก หวังจะดึงดูดสายตาคนเดินผ่านให้สังเกต
พูดได้ว่า วิธีนี้ของซุนกุ้ยฟางได้ผลมาก ชอบดูความคึกคักคือนิสัยเดิมของคนในประเทศ การร้องไห้นี้ของเธอ ก็มีคนล้อมรอบขึ้นมาไม่น้อย รวมตัวกันในทันที
“ทุกคนช่วยฉันด้วยเถอะ สัตว์เดรัจฉานที่ฆ่าพันมีดตัวนี้ สองปีก่อนเขายืมเงินพวกเราห้าแสน พูดตลอดเวลาว่าจะคืนทันที จะคืนทันที แต่ว่าสองปีผ่านไปแล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่าเขายังไม่คืนฉันแม้แต่บาทเดียว วันนี้ยังจะขับรถชนฉันตาย!”
“ลูกชายของฉันทนดู
