องซุนกุ้ยฟางอายุสามสิบแล้ว ยังเป็นคนเร่ร่อนตกงาน คนหนึ่ง ทั้งวันหลอกกินหลอกดื่มอยู่บนท้องถนน กับเพื่อนหมาจิ้งจอกกลุ่มหนึ่ง มีชื่อเสียงแย่มาก
“แม่ ลูกกะหรี่นี้รังแกท่านหรือ?” หลินต้าจูนสีหน้าไม่เป็นมิตรจ้องมองเฉินเฟิงพูด
“ลูก เขาคือเฉินเฟิงไง แกไม่รู้จักแล้วหรือ?” เห็นหลินต้าจูนเหมือนว่าจำเฉินเฟิงไม่ได้ ซุนกุ้ยฟางก็เลยพูดเตือน
“เฉินเฟิงหรือ?” หลินต้าจูนยักคิ้ว นี่จึงพบเห็น ชายอยู่ตรงหน้านี้มีความคุ้นตาเล็กน้อย ตัวเขาเองสองปีก่อน เหมือนเคยเจอ
“เขาคือลูกเขยไม่เอาไหนคนนั้นของคุณลุงสามของผมหรือ?” หลินต้าจูนยักคิ้วถาม