ีเหตุผลเพียงพอพูดได้อย่างเต็มที่ ดูเหมือนว่าคนที่วิ่งให้รถชนหวังเรียกเงินค่าเสียหายคือเฉินเฟิงนั่นเอง
“คนอย่างคุณนี้ ถูกชนตายก็สมควรแล้ว” เฉินเฟิงหัวเราะเย็นชาหนึ่งเสียง พูด
คำนี้พูดออกมา สีหน้าของซุนกุ้ยฟางก็เปลี่ยนแปลงในทันที
“มึงพูดอะไรนะ?! เฉินเฟิงมึงไม่เอาไหน มึงเชื่อหรือไม่กูจะฉีกปากของมึงจนเลอะ”
“ฉีกปากของผมจนเลอะหรือ?” เฉินเฟิงหัวเราะเย็นชาต่อๆกัน จากนั้นผลักประตูอย่างรุนแรงชนซุนกุ้ยฟางจนเซ
ซุนกุ้ยฟางยืนไม่ทันนิ่ง ก้นนั่งอยู่ที่พื้นโดยตรง
“มึง…….มึงอยากจะทำอะไรหรือ?” จ้องมองเงากายสูงใหญ่ของเฉินเฟิงยืนอยู่ต่อหน้าตัวเธอเอง ซุนกุ้ยฟางว้าวุ่นในทันที
“คุณไม่ใช่จะฉีกปากของผมจนเลอะหรือ? มา ฉีกสิ! ” เฉินเฟิงพูดเสียงเย็นชา
“เฉินเฟิงมึงอย่าทำเหลวไหล กูเป็นป้าของมึงนะ! มึงหากกล้าตีกู หลินหลันที่อยู่ในเสี้ยเว่ยกั๋วจะไม่ปล่อยมึงไปแน่!”ซุนกุ้ยฟางแข็งนอกอ่อนในพูด เธอไม่เข้าใจ เฉินเฟิงที่ได้แต่รับปาก ครับผมลูกเดียว มาโดยตลอด วันนี้ทำไมมีความกล้าหาญขนาดนี้ แม้ว่าคุณป้าของเธอคนนี้ ล้วนกล้าไม่อยู่ในสายตาเหรอ
“แม่!” อยู่ในเวลานี้ ก็มีเสียงที่เข้มหนาดังขึ้น
ได้ยินเสียงนี้ ในทันทีนั้นซุนกุ้ยฟางเหมือนเช่นดั่งเห็นตัวช่วย สีหน้าดีใจ
“ลูก ในที่สุดแกก็มาแล้ว!”
เฉินเฟิงหันหน้ามองไป กลับเห็นชายมีกล้ามเนื้อที่ดูดุดันเต็มใบหน้า ถือท่อนเหล็กท่อนหนึ่งเดินเข้ามา ชายคนนี้เฉินเฟิงก็รู้จัก คือหลินต้าจูนลูกชายข
