ับจ้าวโย่วที่ตายแหล่ไม่ตายแหล่นอนอยู่บนพื้น ในเวลานี้ยิ่งเสียใจภายหลังจนลำไส้ล้วนเขียวหมดแล้ว หากว่าพวกเขารู้ตั้งแต่แรกว่าเสี้ยเมิ่งเหยายอดเยี่ยมเช่นนี้ ตีพวกเขาจนตายพวกเขาก็ไม่ทำเช่นดั่งตัวตลก กระโดดขึ้นและลงอยู่ต่อหน้าเสี้ยเมิ่งเหยาแล้ว ยิ่งจะไม่ไปก่อความเดือดร้อนให้กับตัวพวกเขาเอง
เสี้ยเมิ่งเหยาเอ่อ เอ่อ จ้องมองกู้ตงเชิน จนถึงเวลานี้ เธอก็ยังไม่เข้าใจทำไมกู้ตงเชินอยู่ต่อหน้าเธอแม้แต่ตดก็ไม่กล้า
“คุณเสี้ย ตีจนเพื่อนของท่านหลายคนนี้บาดเจ็บแล้ว ผมขออภัยอย่างมาก แต่ว่าท่านโปรดวางใจ ตอนนี้ผมก็ให้คนส่งพวกเขาไปโรงพยาบาล พวกเขาจะไม่มีปัญหาใดๆ อีกอย่างหนึ่ง พี่น้องผมไม่รู้กาลเทศะ ทำให้ท่านกับสาวคนนี้ตื่นตระหนกแล้ว ผมจะให้เขาส่งเงินห้าสิบล้านมาเป็นค่าปลอบขวัญ คุณเสี้ย ท่านอย่าตำหนิว่าน้อยเกินไปนะ”
ท่าทีของกู้ตงเชินวางตัวต่ำมาก เขาคือคนฉลาดคนหนึ่ง ตั้งแต่พบเจอเฉินเฟิงในเวลานั้นเป็นต้นมา เขาก็เข้าใจว่า ความสัมพันธ์ของเฉินเฟิงกับส้งจุน จ้าวโย่วหลายคนนั้นย่อมนับไม่ได้ว่าดีอย่างแน่นอน ถ้าไม่อย่างนั้นก็จะไม่จ้องมองส้งจุนกับจ้าวโย่วถูกเขาสั่งสอนแล้ว ดังนั้นสำหรับจ้าวโย่วกับส้งจุน กู้ตงเชินเพียงแค่ชดใช้ค่าโรงพยาบาลก็สิ้นเรื่อง แต่ต่อเสี้ยเมิ่งเหยากับสวีเฟยหรงแม้ว่าทั้งสองคนนี้ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร ห้าสิบล้านก็ประหยัดไม่ได้แล้ว เพราะว่านี่คือผู้หญิงของเฉินเฟิง!
“คุณคุณ ……….” เสี้ยเมิ่งเหยาอยากถามว่
