บทที่ 35 พี่น้องแค่เปลือกนอก
“พี่น้องคนนี้ มีอะไรค่อยพูดค่อยจา………” ส้งจุนก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว อยากออกตัวแทนจ้าวโย่ว แต่ว่าคำพูดของเขายังพูดไม่จบ เท้าใหญ่ข้างหนึ่งกลับเตะอยู่ที่หน้าอกของเขา
ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง!
ส้งจุนถอยหลังต่อไปเรื่อยๆสามเก้าโดยควบคุมตนเองไม่ได้ ชนไปโดนโต๊ะในห้อง
สีหน้าส้งจุนซีดลงทันที เพียงแค่เท้าเดียว ก็ทำให้เขารู้สึกถึง ตับไตไส้พุงล้วนจะเคลื่อนที่แล้ว เขาก็เข้าใจ คราวนี้ยุ่งกับนักเลงอย่างโหดร้ายแล้วจริงๆ คนที่เตะเขาเมื่อกี้คนนั้น ย่อมต้องมีฝีมืออย่างแท้จริงแน่นอน
เทควันโด้ระดับห้าของเขา อยู่ต่อหน้าคนอย่างนี้ ก็เพียงแค่หมัดเท้าปักบุปผาเท่านั้น
“ขอ…….ขอไว้ชีวิต…….เถอะ!” เห็นส้งจุนล้วนถูกหนึ่งวิชาตีก็ถอยแล้ว จ้าวโย่วฟุบ เสียงหนึ่ง คุกเข่าขอร้องอยู่บนพื้นโดยตรงแต่ชายสักลายคนนั้น กลับไร้สีหน้าเอามือยัดใส่เข้าไปในปากของจ้าวโย่ว
“เฉียก” หนึ่งเสียง
ชายสักลายฉีกอย่างโหดร้าย ฉีกจนปากของจ้าวโย่วเลอะโดยตรงเลย บาดแผลยาวหนึ่งเมตรจากมุมปากจนถึงใบหู
จ้าวโย่วร้องอย่างทรมานหนึ่งเสียง ทันทีนั้นก็ล้มกลิ้งอยู่บนพื้น
ฉากที่เลือดสาดเต็มพื้นนี้ ทันทีนั้นทำให้เสี้ยเมิ่งเหยากับสวีเฟยหรงตกใจจนใบหน้าเล็กๆซีดไปหมด
เฉินเฟิงส่ายหัว เขายังไงก็คิดไม่ถึง คนที่ออกหน้าแทนชายใส่สร้อยทองใหญ่นั้น กลับกลายเป็นกู้ตงเชิน ตัวเขาเองหลายวันก่อน เพิ่งตัดมือเขาไปข้างหนึ่ง หรือว่าวันนี้จะต้องซื้อหนึ่งแถมสอง ก็ต
