วส้งจุนแตกเลือดไหล
“วันนี้เฮียให้มึงยี่สิบล้าน ขาของมึงสองข้างนี้ เฮียจะเอาแล้ว!” โจวจิ้งหลง ความโหดเหี้ยมเต็มใบหน้า จากนั้นสะบัดมีดสปริงหนึ่งเล่มขึ้นมา เสียบไปที่ต้นขาของส้งจุน
“หยุด!”
อยู่ในเวลานี้สวีเฟยหรงก็ลุกขึ้นมา ใบหน้าเล็กๆของเธอก็ตกใจจนซีดเซียวไปหมด แต่ว่ายังไงส้งจุนก็ออกตัวเพื่อเธอ จึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ เธอไม่สามารถปล่อยให้ส้งจุนถูกตัดขาทั้งสองข้างไปต่อหน้าต่อตา
เห็นคนที่ออกเสียงคือสวีเฟยหรงโจวจิ้งหลงไม่โกรธกลับดีใจกล่าวว่า “มึงอีกะหรี่คนนี้ ถึงขนาดยังไม่หนี้”
กู้ตงเชินก็มองสังเกตไปที่สวีเฟยหรงอย่างน่าสนใจเช่นกัน ราคะในตาไม่ได้ปิดบังแม้แต่นิด นี่เป็นสาวงามที่ไม่ด้อยกว่า เสี้ยเมิ่งเหยาคนหนึ่ง โดยเฉพาะเป็นเวลานี้สวีเฟยหรงดั่งกวางน้อยที่ได้รับความทรมานอย่างมาก สภาพน่าสงสารเหลือเกิน ยิ่งทำให้คนรู้สึกเอ็นดู
“สาวสวย คนไม่เอาไหนคนนี้เป็นแฟนคุณหรือ?” กู้ตงเชินยิ้มถาม
สวีเฟยหรงส่ายหัว กล่าวว่า “ท่านเชิน คือพี่น้องท่านลงไม้ลงมือกับฉันก่อน ส้งจุนจึงลงมือกับพี่น้องของท่าน………. ”
“นี่คือคุณจะพูดหลักการกับกูหรือ?!” กู้ตงเชินสีหน้าเย็นชาโหดเหี้ยม ตัดคำพูดโดยตรง
“ไม่……ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนี้………” ใบหน้างดงามของสวีเฟยหรงซีดลงตกใจจนแม้แต่คำพูดก็พูดไม่สมบูรณ์
โจวจิ้งหลง หัวเราะ เฮอะเฮอะ กล่าวว่า “ท่านเชิน พูดกับอีกะหรี่คนนี้ ไม่ต้องพูดให้ยืดยาว ท่านแบกเธอกลับไปโดยตรง กลางคืนจัดการเธออยู
