่บนเตียงให้ดีๆก็พอแล้ว”
กู้ตงเชิน เลียริมฝีปาก จ้องมองสภาพอย่างน่าสงสารของสวีเฟยหรงเพียงแค่รู้สึกถึงความร้อนผ่าวขึ้นมา “สาวสวย คุณรู้สึกว่าความคิดเห็นของกู………..”
“ไม่ได้ !”
คำพูดของกู้ตงเชินยังพูดไม่จบ ก็ถูกเสียงที่สั่นนิดๆตัดคำพูดไป
กู้ตงเชินหันหน้าไป ตอนที่เห็นคนที่ออกเสียงคือเสี้ยเมิ่งเหยาเขาตื่นตกใจในทันที สาวน้อยคนนี้ทำไมอยู่ที่นี่ล่ะ?จากนั้นเขาก็ย้ายสายตาไปทางข้างซ้ายของเสี้ยเมิ่งเหยาเขามองเห็นใบหน้าที่ยิ้มเหมือนไม่ยิ้มใบหนึ่ง
ในทันทีนั้น วิญญาณของกู้ตงเชิน ตกตะลึงจนโผล่ออกมาโดยตรง!
“ฮ่าฮ่า ท่านเชิน โชควาสนาของท่านนี้ไม่น้อยนะ นึกไม่ถึงว่าในห้องน้อยๆนี้ ยังมีสาวงามโดดเด่นเช่นนี้ ท่านเชิน คืนนี้ท่านกลับไปสะใจให้จบล่ะ เอาสาวงามทั้งสองนี้ ให้น้องยืมไปเล่นบินคู่เป็นยังไงล่ะ?” โจวจิ้งหลงล้วนไม่ได้สังเกตถึง ใบหน้าของ กู้ตงเชินหวาดกลัวจนใกล้จะเปลี่ยนโฉมหน้าไปหมดแล้ว
เขาเดินไปทางเสี้ยเมิ่งเหยาอย่างไม่ใส่ใจเหมือนเดิม รอยยิ้มเต็มไปด้วยตัณหาราคะมากเหลือเกิน
“บินแม่งสิ!”
ตาเห็นโจวจิ้งหลงกำลังจะเดินไปถึงข้างหน้าเฉินเฟิง กู้ตงเชินก็ห่วงใยอย่างอื่นไม่ได้แล้ว บินไปยกเท้าเตะอยู่บนเอวของโจวจิ้งหลง
เท้านี้ กู้ตงเชินเตะแรงด้วยความแรงสิบสองส่วนออกมาทั้งหมด ไม่กล้าเก็บไว้แม้แต่นิด เขากลัวเฉินเฟิงจะเข้าใจผิดเขาว่า โจวจิ้งหลงล่วงเกินเสี้ยเมิ่งเหยาเป็นเจตนาของเขา
หลังจากโจวจิ้งหลงถูกเตะจนล้มดั่งสุนัข
