หน้าทิ่มปักโคลนแล้ว ก็มึนงงในทันทีนั้น
“ท่านเชิน……”
“เพี้ยะ!”
“มึงขี้เข้าสมองแล้วหรือ? คุณเสี้ยมึงก็ยังกล้าเตะต้อง!” กู้ตงเชินไม่เหลือน้ำใจแม้แต่นิด ไม่ให้โอกาสโจวจิ้งหลงแก้ตัวโดยตรง การตบหน้าเหมือนไม่ต้องจ่ายตัง ตบไปที่บนใบหน้าของโจวจิ้งหลง
มองเห็นกู้ตงเชินสั่งสอนโจวจิ้งหลงเหมือนดั่งศัตรูฆ่าพ่อ ในห้องคนทั้งหลายล้วนมึนงงไปเลย
นี่คือเรื่องอะไรกันแน่?
ก่อนหน้านั้น กู้ตงเชินไม่ใช่ยังดูว่าโจวจิ้งหลงเป็นพี่น้องกันหรือ ทำไมแค่พริบตาเดียว ก็แทบอยากจะฆ่า โจวจิ้งหลงให้ตายเลยล่ะ?
