ระจายทั่วพื้น
ลูกน้องที่ติดตามอยู่ข้างหลังโจวจิ้งหลง อึ้งชะงักไป เห็นได้ชัด ต้องนึกไม่ถึงว่า ส้งจุนถึงกล้าที่จะลงมืออยู่ต่อหน้าหลายคนเช่นนี้
“เย็ดแม่ง!ฆ่ามัน!”
หลังจากรู้สึกตัวกลับมา ลูกน้องหลายคนโมโหด่าออกมาคำหนึ่ง รีบเข้าไปล็อกตัวส้งจุนไว้ทันที
ส้งจุนหัวเราะอย่างเย็นชา หนึ่งเสียง เข้าไปรับมืออย่างไม่เกรงกลัวแม้แต่นิด เพียงแค่สองเท้าสามหมัด ลูกน้องหลายคนนั้นก็นอนลงอยู่ที่พื้นกับโจวจิ้งหลงหลายคนแล้ว
“ฮึ ล้วนเป็นคนไม่เอาไหน!”
ส้งจุนรู้สึกพอใจอย่างยิ่ง เขาคือนักเทควันโดสายดำระดับ 5 ตีนักเลงน้อยๆที่ไม่เคยผ่านการฝึกฝนเหล่านี้ ไม่ใช่แค่เหมือนของเล่นเท่านั้นหรือ
“พี่จุนยอดเยี่ยม ฮ่าฮ่าฮ่า! เห็นขยะกลุ่มนี้ คราวหน้ายังจะกล้าโอหังอีกไหม” จ้าวโย่วก็ทุยน้ำลายหนักๆไปทางหลายคนนั้น ด่าว่า
“เฟยหรงคุณเสี้ยพวกคุณไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม” ส้งจุนหมุนตัวมา ปัดๆมือ ต่อหน้าเสี้ยเมิ่งเหยากับสวีเฟยหรงใบหน้าที่หล่อเหลาปรากฏรอยยิ้มเป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่งออกมา
สวีเฟยหรงส่ายหัว ส่วนเสี้ยเมิ่งเหยาคือสงสัยแล้วสักพัก กล่าวว่า “ไม่เป็นอะไร”
“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว คนกลุ่มนี้กล้าก่อเรื่องอยู่ในวิลล่ากู่โย่วแสดงว่าพวกเขาจะต้องมีอิทธิพลอย่างแน่นอน แต่ว่ามีผมอยู่ที่นี่ พวกคุณสามารถวางใจได้ ย่อมไม่มีคนกล้าแตะต้องนิ้วของพวกคุณสักนิ้วอย่างแน่นอน” ส้งจุนพูดอย่างเชื่อมั่นในตัวเอง หลังจากพูดจบ เขาก็แกล้งมองเสี้ยเมิ่งเหยาเหมือนไม่ได
