าวโย่วยิ้มแห้งๆพูด
กู้ตงเชินก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว จ้องมองจ้าวโย่วอย่างสงบ ถามว่า “นั่นกูก็ล้อเล่นกับคุณสักอย่างเป็นยังไงล่ะ? ”
“พี่ใหญ่ ท่าน………ท่านอยากล้อเล่นกับผมอะไรหรือครับ?” หน้าผากจ้าวโย่วเต็มไปด้วยเหงื่อที่หนาวเย็น น่องสั่นเหมือนดั่งร่อนข้าว
“ฉีกให้ปากของมึงเลอะเลย” กู้ตงเชินยิ้มนิดๆ พูดประโยคนี้ออกมา
เสียงเขาเพิ่งจบลง ชายสักลายสองคนก็ยืนออกมา
จ้าวโย่วขาอ่อนไปในทันที เขาย่อมเข้าใจโดยปริยาย กู้ตงเชินไม่ได้ล้อเล่นกับเขาแม้แต่นิด ชายทั้งสองคนนี้ จะต้องฉีกปากเขาจนเลอะแน่นอน
