นึ่งเอเคอร์สามส่วนของตะวันตกของเมืองนี้ มีแค่ท่านคนหนึ่ง นั่นก็คือท่านจุน!”
ส้งจุนพยักหน้าเบาๆ เห็นได้ชัดว่าการประจบสอพลอของจ้าวโย่วได้ผลมาก
“อยู่ต่อหน้าท่านจุนของพวกผม ท่านเชินของพวกมึงคนนั้น ก็แค่ขี้หมาก้อนหนึ่ง!” น้ำเสียงของจ้าวโย่วโอหัง รูจมูกก็ใกล้จะกว้างจนถึงฟ้าแล้ว
“ใช่หรือ?!”
คำพูดของจ้าวโย่วเพิ่งพูดจบ นอกประตูห้อง กลับมีเสียงเข้มเต็มเปี่ยมด้วยความโมโหส่งเข้ามา
กู้ตงเชินพาคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาอย่างอลังการ
กับลูกน้องหลายคนที่โจวจิ้งหลงเมื่อกี้พามาไม่เหมือนกัน หลายคนที่ติดตามอยู่ข้างหลังกู้ตงเชินเหล่านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือ ไม่ว่าคนไหนล้วนเป็นยอดฝีมือที่สู้รบมาแล้วหลายสนาม ไออาฆาตที่อยู่บนกายพวกเขา เหนือกว่าหลายคนก่อนหน้านั้นหลายเท่า
ไออาฆาตที่พุ่งสู่ฟ้า หมุนเข้ามาเพียงแค่ชั่วพริบตา แผ่นหลังของจ้าวโย่วก็มีเหงื่อที่หนาวเย็นไหลออกมา
ก่อเรื่องแล้ว!
สีหน้าจ้าวโย่วซีดลง จ้องมองไปที่ส้งจุน
สีหน้าของส้งจุนก็ดูไม่ค่อยดีเช่นกัน เขาก็ไม่ใช่คนโง่ คนกลุ่มนี้ที่อยู่ต่อหน้า เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่มาเฟียธรรมดาๆ ใครที่เดินอยู่ตรงกลางสุดคนนั้น บนกายยิ่งมีกลิ่นอายที่ทำให้คนรู้สึกขนลุก ย่อมไม่ใช่บุคคลธรรมดาๆอย่างแน่นอน
“เมื่อกี้ใครพูดว่ากูเป็นขี้หมาก้อนหนึ่งเหรอ?” สีหน้าของ กู้ตงเชินสงบมาก แต่ไม่ว่าใครๆก็รู้สึกได้ อยู่ในภายใต้ความสงบของเขาแฝงไว้ด้วยไฟโกรธที่ท่วมฟ้า
“พี่ใหญ่คนนี้ ผม………ผมล้อเล่นครับ” จ้
