ลเสี้ย อยู่ทีหนึ่งก็อยู่ถึงสามปีเลย!
หรือว่าเฉินเฟิงอยากจะได้ตระกูลเสี้ย อยากจะเอาความยิ่งใหญ่ของตระกูลเสี้ยมาเป็นของตัวเองเหรอ?
ถ้าหากเป็นอย่างนี้จริง ๆ งั้นเฉินเฟิงก็น่ากลัวมากจริง ๆ มีอำนาจที่น่ากลัวแล้วไม่ว่า ยังมีความอดทนสูงอีกด้วย แผนการก็ลึกซึ้งมากกว่าตาแก่อย่างเขาที่อยู่มาค่อนชีวิตแล้ว
เสี้ยหยุนเสิ้งไม่กล้าคิดเลย ถ้าตัวเองจากโลกนี้ไปแล้ว ตระกูลเสี้ยจะกลายเป็นตระกูลเสี้ยของใคร
ลูกหลานหลายคนของตัวเองนั้น ต่อสู้กันภายในพอไหว แต่ถ้าจะให้มาต่อสู้กับปีศาจอย่างเฉินเฟิงแล้วละก็ คงจะโดนเล่นจนตายแน่!
ชั่วขณะเสี้ยหยุนเสิ้งก็หนักใจขึ้นมา มองยังไม่กล้ามองเฉินเฟิงแม้แต่ครั้งเดียว
แน่นอนว่าเฉินเฟิงไม่รู้อยู่แล้ว ว่าเสี้ยหยุนเสิ้งแค่ดูปฏิกิริยาของเขาครั้งเดียว ก็คิดไปได้มากมายขนาดนี้
ถ้าหากเขารู้ละก็ คงจะหัวเราะอย่างดูถูกแล้ว ตระกูลเล็ก ๆ แบบตระกูลเสี้ย ยกให้เขา เขายังไม่ถูกใจเลย
ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าเสี้ยเมิ่งเหยา เขาคงไปจากตระกูลเสี้ยตั้งนานแล้ว ไม่อยู่ที่นี่เพิ่มสักนาทีหรอก
“คุณพ่อ คุณพ่อมาได้ยังไงคะ” หลินหลันพูดออกไป พอพูดจบแล้ว เธอถึงรู้ตัวว่า ตัวเองตื่นเต้นจนพูดผิดไปแล้ว ที่เสี้ยหยุนเสิ้งมาในเวลาแบบนี้ ก็ต้องมาเพื่อขอโทษอยู่แล้ว พอตัวเองพูดไปแบบนี้ ก็เห็นได้ชัดว่ายิ่งทำให้เสี้ยหยุนเสิ้งทำตัวไม่ถูกมากขึ้น
ตอนแรกหลินหลันคิดว่าเสี้ยหยุนเสิ้งจะโกรธ แต่ที่เกินความคาดหมายของเธอก็คือ เสี้ยหย
